21-06-10

De ware racisten zitten aan de linkerzijde van de tafel

"Moslims kostten sp.a een zetel." Dat was de kop van een opiniestuk in de Gazet van Antwerpen geschreven door Lex Molenaar. Het komt er in grote lijnen op neer dat de allochtone kiezers in Antwerpen verschoven zijn van de sp.a naar Groen!. Door die 'volksverhuizing' kwam de sp.a stemmen tekort voor een vierde Antwerpse zetel bij de jongste verkiezingen. Het aantrekken van allochtone kiezers wordt duidelijk dé inzet van de komende gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Waar zitten u in feite de ware racisten?

De grootste 'boosdoeners' die voor het stemmenverlies zorgden bij de socialisten waren de moslims zo blijkt. Doordat de Antwerpse burgemeester er voor koos om het verbod op religieuze symbolen in openbare diensten in te voeren (denk even 'links' en lees: het verbod op hoofddoeken) heeft hij op zere tenen getrapt bij de moslimgemeenschap. Zij vonden dit verbod een rechtstreekse aanval op hun vrijheden. Bij de jongste verkiezingen werd er dan ook via het internet opgeroepen om zeker niet voor de sp.a te stemmen. Evenzeer per sms werd deze boodschap verspreid. Groen! dat een moslima als lijsttrekster had was dan ook de logische keuze voor elke moslim in de Koekenstad.

Lex Molenaar vermoedt (en niet geheel onterecht) dat de strijd om de moslimstemmen pas echt zal losbarsten bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. "Voor het eerst zal de moslimgemeenschap niet langer tevreden zijn met enkele plaatsen op de lijst, maar zal ze boter bij de vis eisen." schrijft hij. "Welke partij komt als eerste over de brug met de garantie om één of meer schepenen van allochtone origine in het college te lanceren? Dat lijkt een van de hamvragen voor de campagne voor 2012 te worden."

Dat laatste is, samen met het verbod op religieuze symbolen, één van de redenen dat de allochtonen boos zijn in Antwerpen. Geen enkele allochtoon kreeg in 2006 van Janssens de kans om een ambt als schepen op te nemen. Meteen daarna begon het verzet vanuit de allochtone gemeenschap tegen de almachtige burgemeester van 'A'. Het resulteerde een eerste keer op 13 juni 2010 in verlieslatende resultaten voor de sp.a.

Maar waar niemand bij stil staat is de vraag of het wel normaal is dat we allochtonen gaan inzetten om stemmen te winnen? Allochtonen worden misbruikt als marionetten om de programma's van partij x of y te doen verwezenlijken. Meer dan aantrekpolen voor stemmen zijn de allochtonen die op die lijsten staan niet. Dat bewees - ik herhaal het nog eens - Patrick Janssens in 2006. De stemmen waren binnen en de allochtonen moesten zwijgen. Als ik het zo bekijk dan zijn de ware racisten in ons land de progressieve partijen.

Ten eerste spreken deze partijen zichzelf tegen als het gaat over gelijkheid en het "niet bestaan van rassen". Als iedereen gelijk zou zijn en er geen onderscheid zou zijn tussen rassen en dergelijke, waarom concentreren zij zich dan wél op de verschillende 'bevolkingsgroepen' in onze Stad? Waarom worden de inwoners dan plots wél ingedeeld in autochtonen en allochtonen? Het is zeer begrijpelijk en logisch dat men dat doet, maar spreek me dan niet meer van de multicultuur en zo meer. Gelijkheid wil zeggen dat iedere inwoner op dezelfde manier dient benaderd te worden, ongeacht zijn afkomst en religie. Indien bijvoorbeeld het Vlaams Belang spreekt over 'dé allochtonen' dan hebben ze al bijna een klacht aan hun been wegens racisme. Als er echter stemmen aan te verdienen zijn, dan speelt deze veralgemening (blijkbaar) geen rol meer voor - nota bene - de indieners van de meeste klachten tegen het Vlaams Belang.

Ten tweede lijkt het mij evenzeer logisch dat partijen bepaalde mensen op de lijsten plaatsen vanwege hun specifieke kennis of aantrekkingskracht die ze hebben waarmee ze hun specifieke kiezers willen bereiken en aantrekken. Allochtonen op kieslijsten zetten is echter een andere zaak. Dat is in de meeste gevallen plat populisme en neigt sterk naar racisme aangezien het bij die allochtone kandidaten niet gaat om hun kennis of aantrekkingskracht door specifieke kwaliteiten, maar louter omdat ze een donkere huidskleur hebben en daarmee andere burgers willen aantrekken met eveneens een donkere huidskleur. Dat is mijns inziens puur en plat racisme. En dat is het ook! Enkel het uiterlijke telt bij de keuze voor het plaatsen van vreemdelingen op verkiezingslijsten.

Het gaat hier om 'excuusnegers' die ingezet worden als marionetten ten dienste van het partijbelang. De drang om zoveel mogelijk stemmen te vergaren om de blanke heerser aan de macht te houden. In dit geval de blanke progressieve heerser die droomt van een multiculturele modelstaat. Een modelstaat gebouwd op de ruggen van hun slaafse allochtone kiesvee. Wie bij de verkiezingen in 2012 echter een stem overweegt op een partij met allochtonen op haar lijst moet zich er eerst maar even van vergewissen of die allochtonen op de lijst wel de plaats krijgen na de verkiezingen die ze verdiend hebben. Want volgens de democratische logica der stemmenaantallen zou minstens één allochtone kandidaat voor de sp.a in 2006 schepen geworden zijn. En dat is dus niet het geval. Ondanks de verdraagzame en multiculturele ingesteldheid van de sp.a.

De leuze na de verkiezingen van 2006 van de sp.a aan haar allochtone achterban was dan ook "Lucratori te salutant!", 'Zij die zich gaan verrijken groeten u!".

11:32 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-06-10

Seperatisme/con-federalisme? Het Vlaams-nationalisme is de grote winnaar!

Alea iacta est. De teerling is geworpen. N-VA wordt de grootste partij van Vlaanderen, de PS in Wallonië.

Onvoorzien kanibalisme

De partij waar ik voor werk en waar ik mandataris van ben verliest enkele procenten. De media spreken van een 'tendens' die zich verderzet. De redenen zijn legio en sommigen zelfs niet de moeite waard om te vermelden. Wel stel ik vast, als we het over de uitslag hebben in procenten en partijen, dat het Vlaams Belang slechts één van de vele verliezers is. De N-VA heeft gedaan wat de SP.a in 2006 deed in Antwerpen, namenlijk de andere partijen kanibaliseren. Uiteraard is dit enkel een shamele troost. Dat besef heb ik wel. Maar goed, elk verlies zet aan tot bezinning. Het Vlaams Belang moet vanaf vandaag weer keihard gaan werken aan haar geloofwaardigheid en aan haar electoraat. En onder druk presteren we dikwijls beter dan anders.

Maar dit zijn slechts de nuchtere en ijskoude cijfers. Het gedeelte waar ik het wel aangenaam warm van krijg, dat is de overwinning van de Vlaams nationalisten bij deze verkiezingen. We gaan daar niet flauw over doen. Zowel de N-VA als het Vlaams Belang zijn beiden Vlaams nationalistische partijen. De methode om tot een onafhankelijk Vlaanderen te komen is totaal verschillend. Vlaams Belang kiest voor het seperatisme. De N-VA voor het con-federalisme.

Seperatisme

Voor het Vlaams Belang is het duidelijk. Voor de Vlaams Belangkiezer (en in feite voor alle kiezers) is het ook duidelijk. Vlaams Belang kiest voor een directe opdeling van dit land. Vlaanderen onafhankelijk en Brussel behorend tot die Vlaamse republiek, zij het met een speciaal statuut. Het Vlaams Belang zou het liefst van al willen dat het Vlaams Parlement eenzijdig de onafhankelijkheid uitroept. Dit is ook mijns inziens de snelste en minst pijnlijke en minst dure oplossing.

Con-federalisme

De N-VA gaat voor de 'dialoog' zoals dat heet. Ze hopen dat ze de Franstalige buren ten Zuiden van dit land kunnen overhalen om een soort tweelandenstaat te creëren waarin de rol van België tot een minimum beperkt wordt. Uiteindelijk willen ze tot een verdamping van het Belgisch niveau komen waarbij Vlaanderen en Wallonië als onderdeel van de EU twee 'onafhanklijke' staten worden. Brussel zou voor de N-VA ook blijven behoren tot de Vlaamse natie. De N-VA kiest hierbij dus voor een oplossing op lange termijn, maar evenzeer voor een oplossing die Vlaanderen nog veel geld gaat kosten gezien het uitsel van de executie van België.

De veldslag en de oorlog

Hierbij dus enkele bedenkingen, maar een bevredigende conclusie. Het is logisch dat N-VA en Vlaams Belang elkaar verwijten toewerpen over de manier waarop ze hun hoofddoel willen bereiken. Het is op deze manier dat ze beiden het verschil willen en moeten aantonen naar haar kiezers toe. Omdat de 'rechste' thema's zoals criminaliteit en immigratie in deze campagne niet aan bod zijn gekomen en de verkiezingen lauter communautair waren heeft de N-VA deze slag gewonnen. De Vlaming stemt 'rechts', maar stemt evenzeer voor een 'redelijk overkomende' partij. De media hebben de redelijkheid van de N-VA graag en veel in de verf gezet. Men wist dat men daarmee het Vlaams Belang, dat evenzeer een redelijke, doch radicale partij is, mee ging treffen. Evenzeer de zogezegde 'rechtse' partij LDD, die nog vager over de 'hoe' van hun onafhankelijheidstandpunt zijn dan de N-VA, is hiervan het slachtoffer geworden. Het feit dat Bracke rond de 100.000 stemmen haalt is trouwens veelzeggend over het kiezerspubliek van de N-VA. Het bewijst dat zeer velen niet stemden uit Vlaams-nationale overtuiging, maar wel omdat ze zich hebben laten leiden door de media. Dit is zeer begrijpelijk in een maatschappij waar alles in de loop der jaren naar een soort Dag Allemaal-cultuur herleid werd.

Conclusie

De eindconclusie is echter wel dat het Vlaams nationalisme heeft gewonnen in Vlaanderen. De N-VA samen met het Vlaams Belang zetten een score neer van 40,6% van de Vlaamse stemmen. Al hebben niet alle kiezers uit Vlaams-nationale overtuiging gestemd voor deze twee partijen, de boodschap voor het establishment is duidelijk! Stop met de gijzeling van Vlaanderen door de Waalse minderheid! Zoals goede vriend en Rechts Actueel-collega Yves Pernet het zei: het is een overwinning voor Vlaanderen.

Wat nog een voordeel is bij de twee verschillende manieren waarmee de twee Vlaams-nationalistische partijen hun doel willen bereiken is dat ze elkaar niet in de weg kunnen lopen. Mensen die de snelle weg naar onafhankelijkheid kiezen, stemmen voor het Vlaams Belang, zij die nog wat tijd en geld over hebben en geloven in een tussenstap 'om de geesten te rijpen, ook aan de andere kant van de taalgrens', die kiezen voor de N-VA. Het is enkel maar te hopen dat aan de eindmeet (of die er nu snel komt of niet) de N-VA en het Vlaams Belang elkaar kunnen vinden.

De discussie over con-federalisme versus seperatisme is een zeer zinnige en interessante discussie, maar mag het einddoel niet in de weg staan. Wie er nu de échte is of niet, het Vlaams nationalisme heeft gisteren gewonnen!

11:50 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-05-10

Rechts Actueel van start!

15:43 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-10

Torfs en Bracke: België zendt haar redders uit!

Verkiezingen. Het levert altijd mooie taferelen op. De eerste periode, die van de lijstvorming en de laatste periode, die van de resultaten zijn de boeiendste. De campagne zelf vliegt meestal snel voorbij en is misschien wel niet zo van groot belang.

Maar even over die lijstvorming. Het voelt aan alsof de kiezer in Vlaanderen gaat stemmen voor 'verandering'. 'De kiezer' is het beu. Stemmen gaan op om niet te gaan kiezen op 13 juni. De Meurissen van deze wereld nemen hierin het voortouw. Als alle Meurissen thuisblijven, krijgen we zeker een 'rechtse en 'centrum-rechtse' uitslag dus dat kunnen we enkel maar toejuichen, maar dromen is voor utopisten. Ik durf sowieso geen prognose neerschrijven voor deze verkiezingen want het is inderdaad een verkiezing die alle kanten uitkan. Te verwachten is dat de N-VA het goed gaat doen en dat zelfs de CD&V een sterke score gaat neerzetten. Het zou eigenlijk niet mogen gezien het gesukkel van Leterme de voorbije 3 jaar (waarin de regering maar liefst 5 keer ontbonden is).

Maar zowel de N-VA als de CD&V hebben elk een kanjer van formaat op hun lijst gezet. En dit is niet zo toevallig als het wel mag lijken. Met Sigfried Bracke als dé politieke nieuwsbrenger van Vlaanderen en Rik Torfs als professor Kerkelijk Recht en eveneens geslaagd mediafiguur, weten we nu al dat die twee partijen een stevig verkiezingscijfer gaan behalen. Maar waarom deze twee figuren bij deze niet te verwachten partijen?

Bracke is een logebroeder (het Groot Oosten dan nog, een loge die meer Franstalige en Belgofiele leden heeft dan Nederlandstalige en Vlaamse) en kiest voor de N-VA. Bracke heeft door zijn jarenlange ervaring in de politieke wereld zeer veel mensen leren kennen met een sterke invloed binnen de hoogste regionen van de Belgische politiek en zelfs ver daarboven. De loges in België mogen dan wel onderschat worden en ze zeggen van zichzelf niet bezig te zijn met politiek en het zelfs op activiteiten te verbieden, hun invloeden zijn zeer dikwijls bepalend voor wat er in de politiek gebeurt. Het vreemdelingenstemrecht was al lang in kannen en kruiken nog voor het op de politieke agenda kwam en ook de veroordeling van de drie vzw's van het Vlaams Belang is gestuurd vanuit deze goed georganiseerde bendes.

Torfs heeft als professor ook heel wat 'kennissen' en uit zijn mediaoptredens blijkt duidelijk dat hij zich steeds opwerpt als redder des Vaderlands. Men mag dus aannemen dat ook zijn invloed binnen de hoogste regionen in dit land aanzienlijk is. (en nogmaals, dit gaat ver boven de politiek heen) Bovendien heeft Torfs ook veel 'vrienden' binnen de kerkelijke overheid, een machtsbastion dat toch nog heel wat invloed kan uitoefenen op het politieke gebeuren in het land.

Dus waarom 'kiezen' deze figuren voor zowel de N-VA als de CD&V? Niet uit overtuiging, niet omdat Bracke nu ineens Vlaams Nationalist zou zijn, niet omdat Bracke het Belgische gegeven beu is en dan maar pleit voor confederalisme zoals Dewever en Dedecker dat doen, niet omdat Torfs vindt dat de CD&V het grote gelijk aan haar zijde heeft of omdat hij een politiek übertalent is. Neen, het antwoord is vele simpeler. De mensen achter Bracke en Torfs zijn het beu. De mensen die invloed uitoefenen in dit land zijn de situatie beu. En welke situatie zijn ze dan juist beu? Juist het feit dat een partij als de N-VA dit land in de afgrond zou kunnen storten en het feit dat CD&V die situatie niet in de hand heeft kunnen houden. Leterme heeft gefaald, Van Rompuy was al niet veel beter en de CD&V in het algemeen heeft nog steeds een té Vlaamse bijklank (onterecht trouwens). De N-VA lijkt tot in de hemel te reiken en begint dus een reëel gevaar te vormen voor het instituut België. Tijd dus om even de snaren gelijk te stemmen en deze partijen te 'ontmijnen'.

Bij het Vlaams Blok en later het Vlaams Belang was de oplossing simpel door er een cordon sanitair rond te plaatsen. Het Vlaams Blok zaliger had namelijk een duidelijk en radicaal vreemdelingenprogramma. De wet werd aangepast en de partij werd door allerhande (nieuwe) 'racisme'wetten verplicht een andere naam te kiezen en zelfs een andere koers te varen. Ze werd wat liberaler om zo toch de indruk te wekken een beetje tegemoet te komen aan de grillen van de machtshebbers. Uiteraard een wanhoopspoging aangezien het cordon er niet was om reden van het immigratiestandpunt maar wel omwille van haar Nationalistisch programma en het feit dat de partij eveneens tot in de hemel leek te reiken. Het resultaat van het cordon (dat ooit de levensader van het Vlaams Blok leek te zijn) is gekend en de partij is nu op een zekere retour. Dat de partij dreigt te verdwijnen of onder de 10% zou vallen, daar geloof ik niet in. Meer zelfs, op 13 juni schat ik de kansen van het Vlaams Belang boven de 15%.

Voor de N-VA en de zogezegd Vlaamsvoelende CD&V moest echter een andere methode gevonden worden om ze af te remmen. Uiteraard zal dat niet meteen resulteren in zwakke uitslagen, integendeel, maar als de scores van beide partijen hoog uitvallen en het blijkt dat dit mede te danken is aan de bekendheid van Bracke en Torfs, dan is het ook logisch dat Bracke en Torfs maximaal hun invloed gaan uitoefenen op deze partijen. Bracke zal de N-VA in de richting van een machtsdeelname duwen, wat zonder bereikte 'Vlaamse' resultaten zal leiden tot een terugval bij de volgende verkiezingen en Torfs zal er wel voor zorgen dat de hele CD&V-top naar 'zijn' pijpen gaat dansen en terug het Belgicistische pad zal bewandelen en dus geen toegevingen zal doen aan de eisen van de N-VA.

De komst van deze twee heilsprofeten lijkt allemaal te mooi om waar te zijn voor de N-VA en de CD&V, maar héél toevallig is het allemaal niet. Het tijdstip is perfect gekozen. De Belgische politiek heeft opnieuw stabiliteit nodig en de N-VA en eventueel de CD&V kunnen dat flink tegenwerken. Daarom was het tijd voor enkele 'nieuwe' gezichten. En neen, ik heb het niet over grote complotten die de Belgische machtsstructuren moeten redden, maar laat het duidelijk zijn dat een stem voor de N-VA of voor de CD&V niet zal leiden tot een (snelle) oplossing voor de communautaire problemen. Een Vlaamse stem is het minste wat ik van iedereen kan vragen, maar een stem voor het Vlaams Belang is broodnodig omdat het Vlaams Belang nog steeds de enige en betrouwbare stok achter de deur is. Geen machtsdeelname voor het Vlaams Belang, maar wel keiharde oppositie! Dàt is wat Vlaanderen nodig heeft.

P.s.: Is het u trouwens opgevallen dat Groen! Eva Brems, hoofddocent Mensenrechten aan de Universiteit van Gent en een tijdlang voorzitster van Amnesty International op haar lijst zet als kopvrouw? Wat denk je dat er gaat gebeuren indien Groen! mee in de regering stapt met het vreemdelingebeleid? Ik houd mijn hart alvast vast!

10:09 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-04-10

TIJD VOOR ACTIE!

11:19 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-04-10

De media liegen er weer op los...

De moord op Eugene Terre'blanche is nog niet goed verwerkt of de lastercampagne is al begonnen. De laastste berichtgeving luidt nu dat de leider van de AWB (Afrikaner Weerstands Beweging) zijn twee moordenaars heeft willen verkrachten. De advocaat van één van de twee criminelen stuurde dit verhaal plots de wereld in.

Opmerkelijk natuurlijk omdat de twee moordenaars zelf in eerste instantie verklaarden dat de moord om een geschil over achterstallige lonen zou gaan. 300 Afrikaanse Rand om precies te zijn. Het fabeltje van de advocaat werd al snel ovegenomen door de internationale media en de 'randmedia' zoals het ons welbekende AFF-blogje. Zij pakken daar vandaag mee uit.

Even snel als het fabeltje de wereld rond ging, even snel werden deze beweringen door de Afrikaanse gerechtelijke onderzoekers tegengesproken. Gisteren al. Dat AFF daar vandaag toch nog mee uitpakt verbaast me trouwens niet. Het zwartmaken van 'extreem-rechtse' figuren gaat zelfs na hun overlijden lustig voort. Zo kennen we de mensen van het AFF en consoorten wel.

Het is geen nieuw gegeven dat men de seksuele aard van overleden 'racisten' bovenhaalt. Denken we aan Pim Fortuyn die er overigens zelf voor uitkwam, maar denken we evenzeer aan Jörg Haider en zelfs aan Adolf Hitler. Al deze mensen werden afgeschilderd als homo's of op zijn minst seksueel geperveteerden. En waarom speelt de seksuele geaardheid ineens wél een rol bij onze linkse broeders? Niet omdat ze tegen homo's zijn natuurlijk, maar wél omdat ze ervan uitgaan dat de extreem-rechtse beweging anders zouden gaan denken over hun 'voorbeelden' dan voordien het geval was. Men probeert dus verdeeldheid te zaaien in het extreem-rechtse kamp. (wat zelden gelukt is overigens)

Buiten het zaaien van verdeeldheid wil de linkse kerk duidelijk de ogen afwenden van de kern van de boodschap die uitging van voornoemde figuren. Elkeen van van deze mensen had zijn specifieke boodschap. Door hen af te schilderen als geperverteerde, liefst homofiele en misschien wel pedofiele racisten met een zieke geest lijkt het wel of de boodschap van alle vier dezelfde was. Ze waren tegen vreemdelingen en wilden het blanke ras laten primeren boven alle andere rassen (zo wordt het toch telkens voorgesteld). Verder geen inhoud. En gesteund door de media en bepaalde lobbygroepen wordt deze manier van verplicht hokjesdenken onder de bevolking kracht bijgezet.

Ik wens de media veel succes met het verspreiden van hun leugens en fabeltjes, maar ik vrees dat dat geen effect zal hebben bij de blanke bevolking in Zuid-Afrika. Die is het namelijk beu dat bijna dagelijks één van 'hen' wordat afgeslacht met knuppels en machetes. Dat het ANC heeft aangekondigd de gerechtskosten te zullen betalen van de twee moordenaars van Terre'blanche zal niet echt positief bijdragen aan de gevoelens van de Boeren...

12:39 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-04-10

Ons vir jou, Suid-Afrika!

Naar aanleiding van de laffe moord op Eugène Terre'Blanche plaats ik hier een opiniestuk dat verscheen op de webstek van de Volkskrant in Zuid-Afrika.

Rust in vrede Eugène! Ons vir jou, Suid-Afrika!


Aanhitsing tot moord

2010-04-06 - Jaap Steyn

Strydliedere met die woorde “Skiet die Boere” is vir my en baie ander mense meer as haatspraak – dis roekelose aanhitsing tot groepsmoord.

Dit het die rassespanning help veroorsaak wat ná die moord op Eugene Terre’Blanche die land tot naby die afgrond bring.

Die talle oproepe om kalmte is vanpas, maar dit is baie goed dat Solidariteit en AfriForum die Verenigde Nasies se Genocide Watch gaan vra om die situasie in die land te monitor.

Die probleem is veel groter as hierdie besondere moord, wat soveel aandag trek omdat die slagoffer bekend was.

Dit was die 3 368ste plaasmoord op boere of werkers sedert 1994.

Dat dit “gewone” of “normale” misdade is, glo ál minder mense.

Waarom gaan plaasaanvalle gepaard met soveel wreedaardigheid, marteling en vernedering?

Hoekom sou jy iemand met ’n strykyster brand, of kookwater in sy ore gooi, as jy net iets wil steel?

Die slagkreet “Skiet die Boere!” help skep ’n klimaat van minagting vir ander se menswaardigheid en lewe.

Dat die frase boonop nie net in een strydlied voorkom nie, maar in talle ander, vererger die saak.

Die ANC sê ons moet die historiese konteks in ag neem en die frase beskou as deel van die ANC se kulturele erfenis.

Maar dieselfde erfenis sluit ook die Vryheidsmanifes en die oproep vir ’n nasionalisering van myne in.

Vandag is daardie deel van die erfenis volgens Julius Malema ook hedendaagse beleid.

Terselfdertyd heg die ANC skynbaar geen waarde aan ander groepe se kulturele erfenis wanneer hy plekname soos Bloemfontein en Pretoria wil verander nie.

Deel van die historiese konteks is die simboliek van plaasmoorde.

Dit gaan oor grond, en oor “die Boere”.

Boere het ’n kardinale rol gespeel in die geskiedenis en identiteitsvorming van die Afrikaners.

Ook in die buiteland is “die Boere” geëer as ’n volk wat ’n dapper stryd vir sy vryheid gestry het.

Ons moet die situasie ook binne ’n ander historiese konteks bekyk, een wat as waarskuwing dien.

Die Nederlandse historikus-joernalis Geert Mak het in sy werk In Europa. Reizen door de twintigste eeuw die gebeurtenisse in Nazi-Duitsland toegeskryf aan ’n diepgaande kollektiewe morele ontsporing.

Mak suggereer dat ’n massale vervolging van minderhede enige tyd in enige land kan plaasvind.

Die huidige tegnieke, burokrasieë, repressie- en manipulasie-instrumente maak dit moontlik.

Dis ’n sombere siening, maar baie realisties.

Dis ’n waarskuwing aan minderheidsgroepe om nooit te gerus te wees nie – veral in tye wanneer politieke en ekonomiese onstabiliteit ontstaan, en die klimaat gunstig is vir die soeke na sondebokke.

In ons land loop baie dinge verkeerd. Sondebokke is al gevind.

Daar was reeds xenofobiese aanvalle van swart gemeenskappe op ander swart gemeenskappe.

En wat morele ontsporing betref, dit vind ’n mens op groot skaal in die “stilswygende korrupsie” in baie Afrika-lande, waarop die Wêreldbank onlangs gewys het.

Die verslag lui ook dat, wanneer ’n land soos Suid-Afrika etnies divers is, korrupsie noodwendige lei tot wantroue tussen etniese groepe.

Hoeveel tientalle of honderde male moet ’n oproep om mense van ’n spesifieke groep te skiet, herhaal word om ’n uitwerking te hê?

’n Dringende vraag is of ons genoeg aan selfverdediging dink en doen. Dit verdien aandag weens die wrede en wydverspreide geweldsmisdaad, tekens dat die regering nie sy werk doen nie en neutraal of vyandig teenoor Afrikaner-belange staan. Dit gaan om gedissiplineerde selfverdediging binne die perke van die reg, en in konsultasie met die owerheid.

Ander gemeenskappe het so iets. Die Moslem-beskermingsbeweging Pagad het aanvanklik saamgewerk met die polisie; in die Bo-Kaap het van die imams los van Pagad ’n wetsgehoorsame buurtwag wat steeds aktief is. Daar is swart vigilantebewegings en -howe. Die privateveiligheidsektor se legio bedrywe speel ’n rol in sekere stede.

Onder Vrystaatse boere bestaan ’n inligtingstelsel wat al verskeie plaasmoorde voorkom het.

Iets word dus wel gedoen, maar vermoedelik gebeur dit nie wyd, professioneel en afskrikkend genoeg nie.

Mense mag besluit om gemeenskapsveiligheid te ignoreer, maar die brutale geweldenaars gaan nie ’n sagte teiken ignoreer nie.

Jaap Steyn is ’n onafhanklike kommentator.
- Volksblad

11:55 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende