21-06-10

De ware racisten zitten aan de linkerzijde van de tafel

"Moslims kostten sp.a een zetel." Dat was de kop van een opiniestuk in de Gazet van Antwerpen geschreven door Lex Molenaar. Het komt er in grote lijnen op neer dat de allochtone kiezers in Antwerpen verschoven zijn van de sp.a naar Groen!. Door die 'volksverhuizing' kwam de sp.a stemmen tekort voor een vierde Antwerpse zetel bij de jongste verkiezingen. Het aantrekken van allochtone kiezers wordt duidelijk dé inzet van de komende gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Waar zitten u in feite de ware racisten?

De grootste 'boosdoeners' die voor het stemmenverlies zorgden bij de socialisten waren de moslims zo blijkt. Doordat de Antwerpse burgemeester er voor koos om het verbod op religieuze symbolen in openbare diensten in te voeren (denk even 'links' en lees: het verbod op hoofddoeken) heeft hij op zere tenen getrapt bij de moslimgemeenschap. Zij vonden dit verbod een rechtstreekse aanval op hun vrijheden. Bij de jongste verkiezingen werd er dan ook via het internet opgeroepen om zeker niet voor de sp.a te stemmen. Evenzeer per sms werd deze boodschap verspreid. Groen! dat een moslima als lijsttrekster had was dan ook de logische keuze voor elke moslim in de Koekenstad.

Lex Molenaar vermoedt (en niet geheel onterecht) dat de strijd om de moslimstemmen pas echt zal losbarsten bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. "Voor het eerst zal de moslimgemeenschap niet langer tevreden zijn met enkele plaatsen op de lijst, maar zal ze boter bij de vis eisen." schrijft hij. "Welke partij komt als eerste over de brug met de garantie om één of meer schepenen van allochtone origine in het college te lanceren? Dat lijkt een van de hamvragen voor de campagne voor 2012 te worden."

Dat laatste is, samen met het verbod op religieuze symbolen, één van de redenen dat de allochtonen boos zijn in Antwerpen. Geen enkele allochtoon kreeg in 2006 van Janssens de kans om een ambt als schepen op te nemen. Meteen daarna begon het verzet vanuit de allochtone gemeenschap tegen de almachtige burgemeester van 'A'. Het resulteerde een eerste keer op 13 juni 2010 in verlieslatende resultaten voor de sp.a.

Maar waar niemand bij stil staat is de vraag of het wel normaal is dat we allochtonen gaan inzetten om stemmen te winnen? Allochtonen worden misbruikt als marionetten om de programma's van partij x of y te doen verwezenlijken. Meer dan aantrekpolen voor stemmen zijn de allochtonen die op die lijsten staan niet. Dat bewees - ik herhaal het nog eens - Patrick Janssens in 2006. De stemmen waren binnen en de allochtonen moesten zwijgen. Als ik het zo bekijk dan zijn de ware racisten in ons land de progressieve partijen.

Ten eerste spreken deze partijen zichzelf tegen als het gaat over gelijkheid en het "niet bestaan van rassen". Als iedereen gelijk zou zijn en er geen onderscheid zou zijn tussen rassen en dergelijke, waarom concentreren zij zich dan wél op de verschillende 'bevolkingsgroepen' in onze Stad? Waarom worden de inwoners dan plots wél ingedeeld in autochtonen en allochtonen? Het is zeer begrijpelijk en logisch dat men dat doet, maar spreek me dan niet meer van de multicultuur en zo meer. Gelijkheid wil zeggen dat iedere inwoner op dezelfde manier dient benaderd te worden, ongeacht zijn afkomst en religie. Indien bijvoorbeeld het Vlaams Belang spreekt over 'dé allochtonen' dan hebben ze al bijna een klacht aan hun been wegens racisme. Als er echter stemmen aan te verdienen zijn, dan speelt deze veralgemening (blijkbaar) geen rol meer voor - nota bene - de indieners van de meeste klachten tegen het Vlaams Belang.

Ten tweede lijkt het mij evenzeer logisch dat partijen bepaalde mensen op de lijsten plaatsen vanwege hun specifieke kennis of aantrekkingskracht die ze hebben waarmee ze hun specifieke kiezers willen bereiken en aantrekken. Allochtonen op kieslijsten zetten is echter een andere zaak. Dat is in de meeste gevallen plat populisme en neigt sterk naar racisme aangezien het bij die allochtone kandidaten niet gaat om hun kennis of aantrekkingskracht door specifieke kwaliteiten, maar louter omdat ze een donkere huidskleur hebben en daarmee andere burgers willen aantrekken met eveneens een donkere huidskleur. Dat is mijns inziens puur en plat racisme. En dat is het ook! Enkel het uiterlijke telt bij de keuze voor het plaatsen van vreemdelingen op verkiezingslijsten.

Het gaat hier om 'excuusnegers' die ingezet worden als marionetten ten dienste van het partijbelang. De drang om zoveel mogelijk stemmen te vergaren om de blanke heerser aan de macht te houden. In dit geval de blanke progressieve heerser die droomt van een multiculturele modelstaat. Een modelstaat gebouwd op de ruggen van hun slaafse allochtone kiesvee. Wie bij de verkiezingen in 2012 echter een stem overweegt op een partij met allochtonen op haar lijst moet zich er eerst maar even van vergewissen of die allochtonen op de lijst wel de plaats krijgen na de verkiezingen die ze verdiend hebben. Want volgens de democratische logica der stemmenaantallen zou minstens één allochtone kandidaat voor de sp.a in 2006 schepen geworden zijn. En dat is dus niet het geval. Ondanks de verdraagzame en multiculturele ingesteldheid van de sp.a.

De leuze na de verkiezingen van 2006 van de sp.a aan haar allochtone achterban was dan ook "Lucratori te salutant!", 'Zij die zich gaan verrijken groeten u!".

11:32 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-10

Rechts Actueel van start!

15:43 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-10

Weldra...

16:30 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-03-10

BORGERHOUT: DE MAAT IS VOL! TIJD VOOR ACTIE!

Vandaag verscheen er in de Gazet Van Antwerpen (GVA) een pagina groot artikel op de derde bladzijde met als titel 'Het loopt fout in Borgerhout'. Naar aanleiding van een aantal ambulanciers schetst men de penibele situatie waarin Borgerhout zich bevindt. "De dagen dat op de spoed van het Stuyvenbergziekenhuis géén slachtoffer van een messengevecht wordt binnengebracht, zijn zeldzaam." schrijft GVA.

Bij het lezen van de titel dacht ik eerst aan een aankondiging voor een meeting die het Vlaams Blok zou kunnen gehouden hebben zo'n 30 jaar geleden. Want het is ongelooflijk dat GVA nu ineens uitpakt met zo'n artikel. De problemen in Borgerhout stapelen zich al meer dan 30 jaar op. Men zou kunnen zeggen dat er nu een toppunt bereikt is, maar dat toppunt is allang bereikt! Dat toppunt is zelfs al meerdere malen bereikt. Wat de ambulanciers dus nu komen vertellen vertelde het Vlaams Blok reeds 30 jaar geleden. En de ambulanciers hebben natuurlijk gelijk wanneer ze hun bezorgdheid met de krant en de wereld willen delen, maar waarom schreef GVA dan geen pagina lange artikels wanneer onze partij de problemen aankaartten, mét bewijzen.

Zelfs in dit artikel wordt met geen letter verwezen naar de waarschuwingen van het Vlaams Blok. Neen, GVA laat een Marokkaans meisje getuigen die het minstens even degoutant vindt als wij wat er in Borgerhout gebeurt. Dat komt politiek correct beter over natuurlijk. Het meisje getuigt: "Er komen op dit moment heel veel Nederlandse Marokkanen naar hier, Nederland wordt te duur. Maar vooral: in België is het lekker makkelijk om hun Marokkaanse bruid of bruidegom over te laten komen. Ze geloven nog altijd in het land van melk en honing. Ze denken dat ze hier gewoon lui kunnen zijn en zoeken geen werk. Dus nemen ze vier, vijf, zes kinderen, voor het kindergeld. Vaders kijken er niet naar om, moeders zitten gestresseerd en depressief thuis omdat ze hun kinderen niet aankunnen. Ze sturen ze de straat op, waar ze opkijken naar en beïnvloed worden door oudere jongens. Ze leren dat foute dingen stoer zijn, en dat studeren voor 'seuten' is. Met huiswerk kunnen ze niet helpen, want Nederlands kennen ze niet." Uiteraard eindigt GVA de getuigenis met een positieve en anti-racistische noot: Toch wil Kaoutar niet té verwijtend zijn. "Het is nog altijd een selecte groep die het wel voor velen verpest. En die grote invloed heeft."

Zo zie je maar, het probleem wordt volgens de politiek correcte media nog steeds niet ten volle toegeschreven aan de massa's criminele en totaal ontspoorde, allochtone jongeren die in de Borgerhoutse straten de plak zwaaien. Moest het zo een 'selecte groep' zijn, dan had het probleem lang niet zo groot geweest. Dan had zelfs het Antwerps stadsbestuur al lang haar verantwoordelijkheden genomen en de boel in het meest verloederde district van Antwerpen opgekuist. Net om te voorkomen dat het Vlaams Belang hier garen uit zou kunnen spinnen. Nu de situatie wordt aangekaart door enkele ambulanciers die dagdagelijks met de realiteit geconfronteerd worden, komt het probleem even onder de aandacht. Ik voorspel echter dat het 'probleem' even snel uit de media zal verdwijnen dan dat het er in gekomen is. Het is dus tijd voor actie!

Borgerhout is al decenia lang een tijdbom. Nog voor het Vlaams Blok werd opgericht in 1978 sprak de Volksunie al over de verslechterde situatie in dit district. Nooit heeft men naar de smeekbedes van deze volkspartijen willen luisteren. Integendeel, het waren racisten die geen oplossingen aanbrachten, maar enkel haat zaaiden... Ondertussen werd 'vergeten' dat meer en meer blanke Borgerhoutenaren aan den lijve mochten ondervinden wat de 'multiculturele verrijking' met zich meebracht. Meer en meer van deze mensen hebben dan ook in de loop der jaren het hazenpad gekozen en trokken weg uit Borgerhout naar een 'veiligere' omgeving.

In het geval van Borgerhout weet ik trouwens waarover ik spreek. Mijn vader is een rasechte Borgerhoutenaar en is opgegroeid in de Bothastraat. Zijn moeder is nog maar enkele weken geleden overvallen voor haar deur... in Borgerhout en door vreemdelingen. Ook mijn tante en nonkel wonen nog steeds in 'putteke' Borgerhout en zien met lede ogen aan hoe grote delen van hun district verder en verder afglijden naar totaal verloederde en wetteloze buurten. Dikwijls hoort men het omgekeerde verhaal, van mensen die zichzelf in het 'progressieve' kamp plaatsen en de multicultuur als heilsleer aanbidden. Deze mensen getuigen van een verdraagzame buurt om in te vertoeven waar je zonder problemen 's avonds over de straat kan wandelen... Deze mensen willen ten eerste de problemen niet zien en/of wonen in die wijken waar er inderdaad minder problemen zijn. Echter, "Verschillende mensen namen hun 'Zonder Haat Straat'-bordjes al weg." kan men nu lezen in GVA. Dus ook bij sommige van deze mensen begint het blijkbaar te dagen.

Hoe het zal aflopen nu weet niemand natuurlijk. Waarschijnlijk zal er weer een 'dialoog' op gang worden getrokken tussen de buurt en de allochtone jongeren om tot oplossingen te komen. Alleen vraag ik me af hoeveel miljoenen euro's men al niet heeft geïnvesteerd in deze 'dialogen' en 'buurt- en wijkcomité's'? En welke resultaten kan men voorleggen uit al dezen 'dialogen' en investeringen in deze wijken en buurten? Het lijkt me steeds meer en meer dweilen met de kraan open. En Borgerhout is slecht één district van Antwerpen waar het serieus fout loopt. Andere districten zoals Hoboken en Deurne volgen helaas op de voet...

Graag verwijs ik terug naar mijn artikel over remigratie. (dat ik trouwens niet geschreven heb naar aanleiding van de remigratie-eis van de N-SA, het 70-puntenplan is eerder mijn inspiratiebron geweest hoe graag Eddy Hermy van de N-SA ook wil geloven dat zij voor de ideologische herbronning zorgen van de Vlaamse Beweging) Lees via deze verwijzing mijn artikel.

11:04 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-10

DOCTEUR MERLIN ZINGT VOOR U

16:48 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-02-10

KLEINE GRAPJES VAN BEVRIENDE BLOGGERS...

Blog Yves Pernet

12:07 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-01-10

Zelfmoord Dieter Samoy: enkele bedenkingen...

Volgende interessante tekst werd geschreven door m'n goede vriend Stijn Calle. Het is een aanrader die zeker gelezen moet worden!

Het touw kwam van links

 

Op 15 januari 2010 is de negenentwintigjarige Dieter Samoy uit Brugge dood teruggevonden in de ouderlijke woning. Hij had zichzelf van het leven benomen. Samoy was op 12 januari, samen met twee anderen, veroordeeld door de correctionele rechtbank van Brugge voor slagen en verwondingen toegebracht met racistisch oogmerk aan Raphaël Mensah op 6 mei 2006 in het Brugse café De Kastelein. Twee kompanen werden veroordeeld wegens schuldig verzuim met racistische grondslag. Mensah was een Parijse dirigent afkomstig uit Togo en was in Brugge op vriendenbezoek bij Ichtegemnaar Alain Bouillon. De verwondingen waren ernstig en Mensah heeft een maand in coma gelegen.

 

Samoy is geen toonbeeld van esthetiek. Zijn lichaam is zwaar getatoeëerd, geteisterd, en hij was actief in een muzikale subcultuur van skinheads. Harde metalmuziek die niet aan mij besteed is, was zijn ding. Naja, suum cuique. Als bassist kon hij zich uitleven en zijn problemen eventjes vergeten, en ongelukken vermijden. Daarom alleen moet men hier genuanceerd met omgaan. Binnen deze scene - die gemakshalve en (on)terecht met het predikaat Neo-Nazi wordt aangeduid - was hij actief, in binnen- en buitenland als muzikant. Lange tijd bestond zijn sociaal leven uitsluitend in contacten binnen deze subcultuur.  Zonder twijfel was Samoy een gewonde mens vanbinnen. Maar onzichtbaar langs de buitenkant.

 

Wat het geweld betreft heeft Samoy steeds zijn onschuld staande gehouden. Hij was één van vier personen die betrokken waren bij het gevecht en stelde steeds dat zijn rol niet was wat de media ervan gemaakt had. Diezelfde media heeft Samoy sedert mei 2006 onafgebroken gevolgd in zijn doen en laten. Met name de kameraden van het Antifascistisch Front / Verzet vonden een eigenaardige zelfbevrediging is het obsessief en compulsief berichtten over Samyn’s reilen en zeilen.

 

Samyn was gedurende die vier jaar van verblindende media aandacht vanwege AFF steeds een verdachte - onschuldig tot het moment van uitspraak van de rechter - dat in 2010 viel. Toegegeven, da’s een juridische fictie, maar toch. De media had hem niet alleen al schuldig bij voorbaat verklaard, maar al die jaren aanduiding gedaan. Samyn werd systematisch afgeschilderd als een stuk fascistisch crapuul, u weet wel, de extreemlinkse en hedendaagse variant van deUntermensch. En u weet wat er met deze volksgroep diende te gebeuren.

 

Iemand die verdacht wordt van een misdrijf kan niet meer ten volle aanspraak maken op zijn privacy. De nodige aandacht zal zijn deel worden. Maar evenmin is een verdachte vogelvrij verklaard. Alles moet proportioneel zijn. De aandacht die aan hem besteed werd, was dit niet. Hij was onbelangrijk, en deed onbelangrijke dingen. AFF, in casu de gangmaker van deze ideologische inquisitie is een voorbeeld van dergelijke journalistieke scherpschutterij.

 

De rode rakkers van AFF zijn stuk voor stuk radicale socialisten die zich voordoen als voorbeeldige democraten. Maar allen hebben ze een verborgen agenda. Ze zijn de culturele stosstruppen van een maatschappelijke revolutiebeweging die er extreme gedachten op nahoudt. Hoewel lippendienst aan vrijheid van meningsuiting en dergelijke meer wordt gebracht is het einddoel de feitelijke abdicatie van alle economische en politieke vrijheid. U en ik zullen bij de eerste geweldgolf sneuvelen. Geweld ter linkerzijde wordt dan ook niet als problematisch ervaren. Ze focussen uitsluitend en blind op (vermeend) geweld van rechtse groupuscules, maar weigeren gelijkaardige of veel zwaardere feiten uit de eigen achterban aan te klagen. Ze zijn totalitair in wezen, intellectueel oneerlijk, en worden door de nietsvermoedende goegemeente vrij spel geboden.

 

Deze onafgebroken mediacampagne tegen deze kleine garnaal heeft enkele gevolgen gehad op Samyn. De eerste drie jaar duwde het hem nog dieper in de subcultuur waar hij actief was. De hetze tegen zijn persoon maakten het onmogelijk, indien hiertoe de wens bestond, om uit te breken en een andere weg in te slaan. Iedereen mijdde hem, onder mediatiek bevel. Het gevolg hiervan was dan ook voorspelbaar. Samyn werd zwaar depressief en probeerde zelfmoord te plegen. Ouders en familie hebben geld noch moeite gespaard om zoonlief gedurende gans die tijd bij te staan met hulp. En voorwaar, er was op het einde licht aan het eind van de tunnel. Zijn muziekstijl volgde de innerlijke evolutie, met zachte stappen. Samyn wou opvoeder worden en had een Braziliaanse vriendin leren kennen.

 

Maar, onschuldig tot de schuld bewezen werd, werd hij gedurende zijn opleiding steevast geconfronteerd met zijn mediatieke status van onmens. Alle hoop op een normale toekomst werd hem ontnomen door zijn nieuwe omgeving. Voor dergelijke mensen was er geen toekomst, nu niet, nooit niet. Vergeving en opnieuw beginnen met een schone lei nadien zou niet mogelijk zijn. Ondanks het grondwettelijk verbod op de burgerlijke dood, werd Samyn hiertoe in feite veroordeeld. Samyn maakte dan ook plannen om met zijn vriendin te emigreren naar Brazilië om daar zonder stigma als straatwerker aan de slag te gaan, op de vlucht. Maar zelfs dat mocht niet zijn.

 

De veroordeling tot twee jaar effectieve opsluiting, die hij betwiste, was de definitieve bezegeling van de wanhoop. Racisme was een verzwarende omstandigheid. Hij vatte het in zijn eigen woorden als volgt samen: “Ik zal nooit als opvoeder met kinderen kunnen werken. Ik zal nooit als muzikant in de Verenigde Staten kunnen optreden. Ik zal niet voor Priscilla kunnen zorgen. Ik heb geen enkele toekomst meer.”

 

In deze is AFF / Verzet concreet en indirect aanleiding voor het instigeren van een grotesk maatschappelijk ongenoegen, een klimaat van angst en hopeloosheid, die, gegeven voldoende tijd, de wilskracht van gebroken mensen erodeert. En zij zijn niet aan hun proefstuk toe, ze doen dit dagdagelijks.

 

In Vlaanderen is Samoy trouwens niet de eerste die zijn toevlucht zocht in deze wanhoopsdaad. Hem is Bruno Rampelberg uit Huizingen voorgegaan. Deze man zal onder het brede publiek bekend zijn als de siersmid met een ‘racistische’ hond. Deze hond reageerde agressief op vreemdelingen met donkere huidskleur, en Rampelberg werd door de media veroordeeld tot racistisch monster. Zijn vrouw, kinderen en zelfs hond verloor hij. Ook hij koos de uitweg van de zelfmoord.

 

In Nederland (boven de Moerdijk) is hetzelfde fenomeen reeds gekend. Door een artificiële sfeer van intimidatie, beschuldiging en veroordeling te gaan ontketenen tegen alles wat - vanuit extreemlinkse hoek - als fout wordt bestempeld, heeft men een klimaat van geweld geschapen. Maar in Nederland blijft het niet bij zelfmoorden. Daar wordt door gelijkgezinden overgegaan tot actie. Fortuyn en van Gogh zijn bekende voorbeelden. De kogel en het mes kwamen van totalitaire gekken, ter linkerzijde. Filip Dewinter en zijn dochter konden ook reeds genieten van dit voorrecht om vervolgd te worden omwille van hun overtuiging.

 

Racisme en fascisme zijn holle woorden geworden. Het zijn lege begrippen die dienen als alles absorberend breekijzer dat meningen die ongewenst zijn door een culturele elite monddood moet maken. Dit in het kader van een herschepping van onze vrije rechtsstaat tot een totalitaire democratie. De holocaust ontkennen mag niet en wordt op absurde wijze veroordeeld. Maar de Armeense genocide ontkennen kan ongestraft gebeuren door leden van de Belgische uitvoerende machten. Idem dito voor de Russische goelag en de Chinese culturele revolutie, die beiden een veelvoud aan slachtoffers hebben gemaakt. Waarom mag een hakenkruis niet worden vertoond, terwijl een hamer en sikkel de normaalste zaak van de wereld zijn? Indien Rudolf Hess even pertinent in het mediabeeld zou verschijnen als de massamoordenaar Ché Guevara zou de wereld te klein zijn voor de massale verontwaardiging. Want zoveel onderscheid is er tussen beiden ook weer niet.

De ideologische verontwaardiging is vals, en gespeeld. En deze spelletjes leiden tot de dood van mensen, hier en nu. Niet gisteren en elders.

 
Feiten die in wezen dezelfde zijn worden totaal anders getaxeerd en bestraft. Meningen mogen worden geuit, behalve ‘fascistische’ of ‘racistische’ meningen. Meningen voor de rechtbank dagen is een bevoegdheid van het Assisenhof, behalve als het ‘racistische’ meningen zijn. Gewelddaden verdienen een strafsanctie, maar als het gewelddaden zijn met een ‘racistische’ inslag worden de sancties verdubbeld. Dat alles is niet meer normaal. Alle partijen krijgen subsidies, behalve ‘racistische’ partijen. En ga zo maar door. How convenient. 

Racisme betekent alles en niets (meer). Van een rechtsstaat die blindelings algemeen bindende voorschriften oplegt zonder aanziens des persoons en van gelijke toepassing zijn op gelijke situaties is allang geen sprake meer. AFF / Verzet, Marx, de Mensenrechtenliga, Kafka en meer van dergelijks zijn stuk voor stuk gesubsidieerde organisaties die de rol van Gedankenpolizei vervullen. En zij kunnen dit doen omdat ze vanuit politieke, culturele en maatschappelijke hoek de hand boven het hoofd wordt gehouden. Ons kent ons.

 

Ze zijn (mede)verantwoordelijk voor het organiseren van een toekomstige, nieuwe uitgave van het feest van de haat, waarbij de ideologische overwinnaars hun idealen getrouw opnieuw schuldig zullen zijn aan het voor-christelijke vai victis, wee de overwonnenen.

 

Een jaar na de feiten is Mensah overleden in een ziekenhuis te Parijs aan een longembolie. De dokters hebben nooit een verband kunnen aantonen, ondanks aandringen van de familie. Het fysiek geweld tegen zijn persoon was onaanvaardbaar. Het geestelijk geweld tegen Samyn is even onaanvaardbaar. Een mens is een mens, en als dusdanig evenwaardig in de ogen van God. Het ene diaboliseren en het andere verheerlijken is onaanvaardbaar en teken van onbeschaafdheid. Verontschuldigingen na de feiten door de gangmakers met verantwoordelijkheid zijn dan ook pijnlijk en onoprecht. Dieter heeft zich opgehangen en het touw werd hem door links bezorgd.

19:00 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende