26-11-08

DE MACHT VAN HET GELD...

In mijn vorige bericht plaatste ik nog een komiek beeld van Anciaux, vandaag wordt weer duidelijk wat Aniaux werkelijk wil.

Nadat Bettina Geysen ontslag nam als voorzitter van de Vlaamse Progressieven en nadat daarna de SP.a de mini-kartelpartner aan de deur zette brak er paniek uit. Geert Lambert vond het geen enkel probleem om met Vl. Pro. als onafhankelijke partij de straten af te schuimen op zoek naar stemmen en sprak zelfs over de terugkeer naar de naam Spirit. Bert Anciaux echter dacht daar anders over en mobiliseert nu zijn fractie in het Vlaams Parlement om hem bij te staan in deze moelijke tijden en om zelfs de terugkeer naar een kartel met SP.a te bewerkstelligen.

Maar wat is nu de motivatie van Anciaux om toch terug in die kartelformule te stappen? Zou hij zo emotioneel verbonden zijn met 'zijn' project dat hij het koste wat het kost toch wil zien overleven op 10 juni 2009? Heeft hij schrik zijn rode vrienden te verliezen die hij misschien gemaakt heeft binnen het kartel? Waar ligt toch die drang om zijn Vlaamse niet-links-niet-rechts-idealen van destijds nog dieper te begraven en voorgoed de kant van links-progressief Vlaanderen te kiezen?

De vraag is dus inderdaad: wat heeft Anciaux persoonlijk te verliezen bij een breuk van het kartel? Het antwoord is zeer eenvoudig: zijn ministerportefeuille! Anciaux is steeds minister kunnen worden en blijven terwijl hij altijd een partijtje vertegenwoordigde van slechts enkele procenten. Ze hebben bepaalde namen voor zulks een individuen... Anciaux zit in de politiek voor het geld. Niet meer, maar ook niet minder. En zolang geld en macht samen gaan zal Anciaux zich prostitueren bij elke partij om toch maar minister te kunnen blijven. 'Proggressief' staat hier niet (langer) gelijk aan vooruitgang. Alleszins toch niet voor de vooruitgang van het volk. De vooruitgang van de persoonlijke bankrekening is wat anders.

Yves Desmet van De Morgen laat dan weer een ander gezicht van de linkse kerk zien. Die van hun eigen linkse interpretatie van het begrip 'democratie'. Ik citeer uit zijn column 'Standpunt' van vandaag in het blad dat meer pagina's dan lezers heeft: "De partijraad van de Vl.Pro is niet tot die ene beslissing gekomen die zich nochtans logisch opdrong: de ontbinding van de partij. Want een partijtje dat in peilingen nauwelijks nog 1 procent scoort, is irrelevant als organisatie, behalve voor zijn eigen mandatarissen, kaders en personeel."

Een partij met nauwelijks 1 procent aan stemmen telt voor Desmet niet mee. Politiek draait met andere woorden rond de machtspartijen. Enkel en alleen die partijen mogen aan het spel meedoen. Het heeft geen zin om een eigen project te beginnen. Links Vlaanderen - ditmaal bij monde van Desmet - vindt dit 'irrelevant'. De linkse puzzel past perfect in elkaar want deze redenering kan je natuurlijk terugvinden bij Bert Anciaux die daar blijkbaar ook van uit gaat. Want ook hij wil perse bij een grote partij aanleunen en gelooft niet meer in een 'klein project'. Het liefst van al willen de linksen natuurlijk dat ze het hier volledig voor te zeggen hebben. Eén partij, met één leider... maar dan liefst zonder - eigen - 'volk'. Arm Vlaanderen...

14:50 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.