14-04-09

VINCENT GOUNOD

De heisa rond de Mitterrand-biografie van Koen Dillen zal de komende dagen wel stilaan overvliegen, maar kende vorige week een absoluut hoogtepunt. Net zoals na het verschijnen van het boek van Verstrepen, Zwart op Wit - waarin hij Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel door het slijk haalde - enkele zeer rake en verontwaardigde reacties kwamen uit onverwachte hoek tegen het platvloers geroddel, verscheen er nu een opvallende reactie in de krant De Standaard over de bijna-boekverbranding van de Mitterrand-biografie. Ditmaal waren het een reeks bekende Vlamingen en intellectuelen uit zowel de linkse als rechtse hoek.

Aangevoerd door Johan Sanctorum werd kritiek geuit tegen het niet verkopen van het boek van Koen Dillen in bepaalde grote boekenwinkels. De biografie kreeg nochtans lovende commentaar alvorens bekend werd dat Vincent Gounod een pseudoniem was voor Koen Dillen. Het volledige artikel dat verscheen in De Standaard kan je hier lezen (ongecensureerd, want de krant haalde enkele zinnen uit het artikel - censuur op een artikel tegen censuur, dit kan alleen in belgië!).

Vandaag verscheen over de heisa onder andere een opinie van Leo Neels, docent mediarecht aan de UA en KU Leuven. Lees even mee: "Er bestaat een onderscheid tussen het boek en zijn auteur. Blijkbaar is het boek een uitstekende politieke biografie. Zo'n boek moet goed verkrijgbaar zijn; (...) Anderzijds is er de auteur. Blijkbaar is hij een bekwaam auteur van een politieke biografie; en blijkbaar slaagt hij er in die kwaliteit te combineren met zijn mandaat bij het Vlaams Belang. 'Et alors?' zou Mitterrand gezegd hebben. Ook zo'n auteur heeft het recht dat zijn intellectuele prestatie correct wordt beoordeeld, wat NRC en Klara deden, en ook de ondertekenaars van het opiniestuk van 9 april."

"Immers, we discrimineren in onze rechtsstaat geen personen wegens persoonskenmerken, noch wegens politieke of andere opinies die zij verdedigen. Tot nader order is het VB een legitieme partij, en zijn haar gekozenen democratisch verkozen; (...) Een intentieproces dat die grenzen niet respecteert is op zichzelf niet verdedigbaar in onze rechtsstaat."

Piet De Moor, journalist, is iets minder tevreden over de aandacht die Koen Dillen met zijn boek krijgt. Hij schreef op zaterdag ll. het volgende: "Ik ben er het hart van in dat al de inspanningen die gedurende tientallen jaren door zo veel Vlamingen geleverd werden om extreemrechts te bedwingen en van de macht af te houden, nu door die petitionarissen zo onnadenkend en smakeloos in een ranzige open brief, die helemaal in het idioom van Vlaams Belang is opgesteld, te grabbel worden gegooid. Gelukkig zijn de verkwanselaars van al dat kostbare goed wat laat met hun pleidooi om het cordon te laten springen. Ook dat zegt iets over hun niveau." en "Het gebruik van een schrijverspseudoniem heeft in het geval van Koen Dillen iets verdachts. Omdat Dillen als politicus een openbare figuur is, bevalt zijn maskerade me niet. Ik zou het ook niet fijn vinden als Leo Tindemans zijn memoires zou publiceren onder het pseudoniem Kamikaze, om maar eens het pseudoniem te noemen van een anonieme blogger die waarschijnlijk niet eens beseft dat alleen een superlafaard is staat is om onder zo'n schuilnaam mensen uit te schelden."

Nu, Piet De Moor vergelijkt natuurlijk appelen met citroenen. Ten eerste, wat heeft een biografie over Mitterand te maken met het programma van het Vlaams Belang/Blok? Extreemrechts 'bedwingen' is één zaak, maar proberen te voorkomen dat een auteur uit een zogeheten extreemrechtse partij een boek kan uitgeven is nog iets anders! Dat heet wel degelijk 'censuur'. Het ene is een politiek verhaal het andere is een verhaal van persoonlijke broodroof! En waarom heeft het gebruik van een schuilnaam iets verdachts? Heeft De Moor er dan niet bij stil gestaan dat dat gebruik er komt doordat heren en dames zoals hijzelf ervoor zorgen dat sommige mensen naar een schuilnaam moeten zoeken om al op voorhand niet verloren te zijn met datgene wat ze doen of willen uitbrengen? Dillen is inderdaad een openbaar figuur als Europees parlementslid, maar als auteur hoeft hij dat helemaal niet te zijn! Een politieker of politica die een boek uitgeeft over koken of over tuinieren heeft er voordeel bij dat hij of zij tot een niet-gedemoniseerde partij behoort, maar een politieker die uit een verketterde partij zoals het Vlaams Belang komt heeft dat voordeel niet. Die gaat op zoek naar andere wegen om zijn intellectueel werk aan te bieden.

Nog één schoon voorbeeld van een totaal verkeerde vergelijking: "Ik weet niet of Vlaams Belang een eigen boekhandel heeft, maar als dat zo zou zijn, zou het me verbazen als de Stalin-biografie van Ludo Martens daar te koop zou zijn." aldus Piet De Moor. Welnu, beste Piet, het is u misschien nog niet opgevallen, maar het Vlaams Belang is een politieke partij met een bepaalde ideologische boodschap en verkoopt bijgevolg enkel boeken die in de lijn liggen van hun boodschap. Stalin was niet bepaald een rechts-nationalist en zijn boeken, of boeken over hem, komen dus niet voor in het aanbod van de Vlaams Belang-verkooppunten. Boekhandels dragen geen bepaalde politieke boodschap uit en er wordt dus geacht van de boekhandels dat ze de hele waaier van het politieke spectrum aanbieden. En boek.be (onder andere organisator van de jaarlijkse boekenbeurs in Antwerpen) doet dat om te beginnen al zeker niet, wat het democratisch gehalte van deze organisatie natuurlijk sterk in twijfel trekt. Wat staat er trouwens in het boek over de socialist Mitterand dat onze partij, het Vlaams Belang, kan vooruit helpen? Iemand die het me kan zeggen? Piet De Moor waarschijnlijk, maar die zal het wel niet doen, al zou dat wel veel verklaren...

Lees het artikel van Johan Sanctorum en co: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=AD2...
Lees het artikel van Piet De Moor: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=252...

 

15:00 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.