29-04-09

HET PROCES WILDERS

Naast het artikel dat ik schreef voor Vrij Vlaanderen van VBJ en dat ik vorige week op mijn blog plaatste had ik voor datzelfde partijorgaan ook nog een vraaggesprek met Prof. dr. Hans Jansen. Wie hij is verneem je hieronder. Veel leesplezier!

HET PROCES WILDERS
Vrij Vlaanderen sprak met arabist en Professor Doctor Hans Jansen

Filip Dewinter bestrijdt al jaren met gevatte argumenten de islamisering van Europa waarmee hij de Europese identiteit wil beschermen. De strijd tegen de islamisering is echter een fenomeen dat zich niet enkel manifesteert in Vlaanderen. Onze buurlanden hebben minstens even hard te kampen met deze veroveringsgezinde godsdienstige ideologie. In Nederland is dé tegenstander van de islamisering ongetwijfeld Geert Wilders. Hij poogt met zijn Partij voor de Vrijheid (PVV) om de Nederlandse geesten te winnen voor de strijd tegen de islamisering. Geert Wilders wordt in zijn strijd achter de schermen bijgestaan door verschillende ‘islam-kenners’. Eén van die mensen, Professor dr Hans Jansen (1942) is Arabist. Hij heeft Arabisch en Semitische talen gestudeerd in Amsterdam, Leiden en Cairo. Jansen is een veelgevraagd commentator bij radio- en televisieprogramma’s als NOVA, Pauw & Witteman, en RTL Nieuws. Aan de Universiteit van Utrecht is hij hoogleraar geweest voor ‘het hedendaagse Islamitische denken’. Naast zijn academische carrière heeft hij in het Midden-Oosten tal van nevenactiviteiten ontplooid, onder andere voor het Rode Kruis in Irak in 1990. Hij heeft zo goed als alle landen in het Midden-Oosten wel eens voor langere of kortere tijd bezocht, en bijna vier jaar in Cairo gewoond, waar hij van 1979 tot 1982 het Nederlands Instituut in Cairo geleid heeft.

Bert Deckers sprak voor Vrij Vlaanderen met Prof. dr Jansen over het proces dat tegen Geert Wilders loopt, over de radicale en gematigde islam en over het bondgenootschap tussen Christenen en Joden in de strijd tegen de islam.

Geachte heer Jansen, in Nederland loopt momenteel een proces tegen de heer Wilders. Kan u ons uitleggen wat de aard van dit proces is?

De aard van het proces is een poging van de Nederlandse elite om de vrijheid van meningsuiting te verkleinen, sterker nog, te laten verdwijnen. De vraag van de advocaat van Geert Wilders is om de Hoge Raad het besluit van het Hof dat beveelt om Wilders te laten vervolgen te laten vernietigen. De Hoge Raad zegt dat men wel mensen kan beledigen maar geen abstracta. Over het Marxisme, het Christendom en de Islam mag je zeggen wat je wil maar over Marxisten, Christenen en Moslims mag je niet zeggen wat je wil omdat dit als een belediging zou kunnen opgevat worden. Het bevel van het Hof stoelt op louter politieke argumenten. Dit maakt het des te pijnlijker.

Ik weet nog goed dat Wilders had gezegd dat de Koran verboden moest worden. Toen ik daarover naar een uitzending van Nova werd uitgenodigd, zat ik daar samen met de advocate die de bewuste klacht tegen Wilders had ingediend. We zaten daar met een kopje koffie in een voorbespreking en ik vroeg aan die vrouw: “Als er nou in de Koran zou staan: dood de ongelovigen waar je ze maar vinden kunt, dan zou Wilders toch wel een punt hebben dat hij tegen dat citaat een bezwaar maakt?”  Zegt die advocate: “Ho ho ho! Maar dat staat niet in de Koran! Als dat in de Koran stond hadden we dat allang gehoord!” Wel, dat citaat staat dus drie keer in de Koran! Die mevrouw weet er dus helemaal niets van af. Het is natuurlijk zo dat de dingen waar de Koran toe oproept al bij wet verboden zijn, dus waarom zou je dat boek nog eens moeten verbieden? Het proces op zich kan wel eens lang gaan duren en zelfs in de vergetelheid geraken omdat Wilders hier uiteraard electoraal enorm van profiteert want ook mensen die het er maar half mee eens zijn roepen nu: “Ja, hoor eens! Wilders heeft vrijheid van meningsuiting, dat is me meer waard dan wat dan ook!”

Is het de bedoeling om Wilders financieel dood te maken?

Ik denk van wel. Procederen is natuurlijk duur en zeker als het lang duurt. De uiteindelijke bedoeling is natuurlijk het demoniseren van Wilders. Hem aan het volk proberen te presenteren als een volslagen gek. En ik denk niet dat het gaat lukken via het proces. De Nederlandse justitie is ongetwijfeld de beste die er in het Koninkrijk der Nederlanden te vinden is, maar er zijn toch wel wat problemen mee. Ik denk dat het vertrouwen van de Nederlandse bevolking in justitie niet groot genoeg is om Wilders via deze weg te demoniseren. Integendeel.

Men wil met andere woorden Wilders persoonlijk treffen?

Inderdaad. De partij van Wilders heeft geen partijfinanciering. Zij hebben dat geweigerd. Dus op dat gebied zit Wilders veilig. Maar omdat hij een stemmenmagneet is wordt hij als een gevaar aanzien. Hij heeft geen partij maar hij heeft wel kiezers.

Is het te vergelijken met het proces tegen de drie vzw’s van het Vlaams Blok die veroordeeld werden voor racisme waardoor het Vlaams Blok zich moest omvormen tot het Vlaams Belang?

Juridisch is het verschil natuurlijk enorm. Maar de elite in Nederland kan zijn bloed wel drinken. Die beschuldigen hem bij voorkeur voor racisme. Die proberen ook allerlei vergelijkingen met de tweede wereldoorlog te trekken waarbij Wilders dan in de rol van de Nazi’s wordt geplaatst. En dat vind ik persoonlijk buitengewoon onfair en ik denk dat iedereen in Nederland dat onfair vindt. Hitler heeft niet alleen gedachten gehad, maar die heeft ook dingen gedaan en daar is bij Wilders geen sprake van. Ik was eens op een debat in Nederland waar er een redacteur was van een Vlaamse krant, Yves was zijn naam (Yves De Smedt van De Morgen nvdr.) en hij opende het gesprek met de opmerking dat Wilders en Mohammed Bouyeri, de moordenaar van Theo Van Gogh, even erg waren. Ik nam een slokje van mijn wijn en vroeg hem: “Wie heeft Wilders dan wel vermoord?” en hij zei me “Nee nee, dat heb ik niet gezegd....” en ik zei hem dat ik toch wilde weten welke moord Wilders ooit gepleegd had. Hij nam uiteindelijk zijn woorden terug en toen het debat eenmaal bezig was heeft die dat ook niet meer in het debat gegooid.

Is het een politiek proces of een juridisch proces?

Het is het meest zuivere politiek proces dat ik ooit gezien heb. Dit gaat om een opiniedelict van iemand die geen bloed aan zijn handen heeft. Terwijl de opponenten in het proces wel bloed aan hun handen hebben. Er zijn geen woorden voor.

Je sprak over een islamitische voorhoede. De radicale islam zou de gematigde islam als voorhoede gebruiken om voor de radicale islam de weg van de verovering van Europa voor te bereiden. Leg dit eens uit?

Er is een heel mooi voorbeeld van een cabaretier in Nederland. Hij maakte in zijn voorstelling een paar grappen. Niet eens over de islam, maar over de moord op Theo Van Gogh. Toen werd hij ertoe gebracht om in de moskee te gaan praten over de vraag of je al dan niet grappen mag maken over de islam en alles daar rond. De woordvoerder van die bewuste moskee zei dat zoiets natuurlijk niet mocht en dat wie grappen maakt over de profeet moest gedood worden. Toen vroeg die cabaretier: “Maar wilt u mij dan doden?” de man reageerde doodleuk: “Neen hoor, daar heb ik de radicalen voor.”

Dat was zeg maar een ‘gematigde’ moslim die eigenlijk precies hetzelfde zei als de radicale moslims, alleen had hij geen zin om zijn leven ervoor te verknallen. Het komt er op neer dat de gematigden de radicalen gebruiken om de kastanjes uit het vuur te halen. En die radicalen die voelen zich dan op hun beurt de elite, zeg maar de uitverkorenen en die hebben in de hemel dan ook het recht op een plaatsje op de voorste rij. Wij Europeanen denken echter niet op die manier.

Kan de islam in Europa imploderen volgens u?

Naast de gematigde leiders die misbruik maken van die offers die de radicalen dan brengen heb je natuurlijk ook ontzettend veel moslims die uit willen treden. Bij een religieuze beweging heb je altijd een normaalverdeling. Dus ja. Als die afvalligen uit de kast durven te komen dan zou het afgelopen zijn met de islam in Europa. Maar dat durven ze niet omdat ze weten hoe hard de radicale moslims zullen toeslaan als ze dat doen. Ayaan Hirsi Ali heeft dat vele malen horen zeggen: “Als die afvalligen niet durven uit de kast komen, dan zijn jullie in Europa het haasje.” En ik weet niet hoe groot die kans is dat ze uit de kast komen, maar ik hoop wel dat het gebeurt. De moeilijkheid is dat wanneer het gebeurt dat de omgeving zo afwerend reageert. Het is zoals die moslim die met een Nederlandse collega op een vrijdag na het werk meegaat om een borrel te nemen. De Nederlander zegt: “Wat met je Mohammedaanse geloof? Jij mag toch niet drinken?” Wel kijk, die moslim is dan op de goede weg en dan gaat die Nederlander hem in feite op zijn geloof terugroepen! De Nederlander zou de moslimcollega moeten prijzen omdat hij eveneens een glaasje wijn wilt. Dat is namelijk een deel van het uit-de-kast-komen proces.

Wordt de islam in Europa gestuurd vanuit de Arabische wereld?

De radicale islam in Europa is eerder een spontane beweging. Twintigers stellen zich radicaler op dan de veertigers die dan weer op hun beurt de gematigde leiders gaan spelen. Uiteraard krijgen de Europese moskeeën pakken geld uit Saoudi-Arabië, Soudan en andere islamstaten terwijl deze landen het niet toelaten dat Westerse landen geld steken in bijvoorbeeld een Christelijke geloofsgemeenschap bij hen. Daar heerst namelijk een absoluut verbod op godsdienstvrijheid.

Je maakt net als Filip Dewinter geen enkel onderscheid meer tussen de zogenaamde gematigde en radicale moslims. Een moslim is een moslim.

Ik denk dat de gewone moslims niet zoveel kwaad doen, net zomin als de gewone katholieken kwaad doen. Maar wie wel kwaad kan doen, dat zijn de bisschoppen, de kardinalen of de paus, die kunnen vervelende dingen doen waar de gewone mensen last van kunnen hebben en dat geldt voor de islam natuurlijk net hetzelfde. Van de gewone moslims heb je niet gauw last maar waar je wel last van kunt hebben is van de vertegenwoordigers van bepaalde moslimgroepen die bepaalde zaken komen afdwingen zoals subsidies, bepaalde regels zoals het eten van halal en ga zo maar verder. Want dit zijn de vertegenwoordigers van de zuivere islam. Als we het over de Kerk hebben weet iedereen het verschil tussen de gezaghebbenden en het gewone volk. De islam heeft officieel geen gezagsorgaan maar zij hebben in de praktijk wel een elite die een ongelooflijk grote mond heeft! Die elite, of voorhoede van beroepsmoslims, dàt is de bron van de spanningen in de maatschappij en die mensen zijn gevaarlijk voor de moslims die zelf een mening willen formuleren of die willen uittreden.

Gelooft u in assimilatie?

Ik denk dat bijvoorbeeld bij Marokkanen het Marokkaan zijn weg schrompelt, maar er is dan weer die zogeheten elite die er voor zorgt dat het gevoel van Marokkaan zijn terug naar boven komt. Ik geloof wel in assimilatie, ja. Het is echter de moslimelite die met opgeheven vinger de assimilatie tegengaat. En dat is te begrijpen want vanaf het ogenblik dat geen enkele Marokkaanse Nederlander nog moslim is verliest de moslimelite zijn macht en greep op die gemeenschap.

Het argument dat wij een Joods-Christelijk verleden hebben wordt geregeld aangehaald wanneer de vraag wordt gesteld waarom het niet storend is dat bijvoorbeeld de Orthodoxe Joden traditionele symbolen en kledij dragen. Welke argumenten zou u aanhalen wanneer het over een Joods-Christelijk bondgenootschap tegen de islamisering gaat?

Zowel in het jodendom als in het christendom geeft het een grote prestige als je schulden bekent, als je fouten toegeeft. Bij de joden heb je de grote verzoendag waar tientallen keren wordt geroepen ‘ik heb iets fout gedaan’, ‘ik heb gezondigd’ en ga zo maar door en in het christendom begint elke misviering met de schuldbelijdenis. Het schuld bekennen is een essentieel onderdeel in de joods-christelijke gemeenschap.  Bij de islam is dit onbestaande. Dat doet niemand. Daar bestaat geen schuldgevoel. De vliegtuigcrash onlangs met dat Turks vliegtuig was daar een perfect voorbeeld van. De Turkse vliegmaatschappij waar het vliegtuig toe behoorde ontkende in alle toonaarden dat zij schuldig waren voor de crash, terwijl het vrij duidelijk is dat zij wel schuldig zijn.

Nu concreet. Waarom stoort u zich aan de hoofddoek bij moslima’s en niet aan de typische zwarte klederdracht van de Orthodoxe Jood?

Omdat die Orthodoxe Jood vindt dat hij in het zwart gekleed moet zijn omdat hij een Orthodoxe Jood is en die moeit zich niet met de andere mensen. Terwijl moslims vinden dat andere mensen de voorschriften van de islam moeten volgen. Bijvoorbeeld niets bloot tonen op straat. Een ander groot verschil is het feit dat de Joden hun godsdienstig wetboek steeds ondergeschikt achten aan de wetten van het land waarin ze verblijven. Dat is met de moslims uiteraard net omgekeerd. Zij vinden dat het nodig is om de plaatselijke wetten aan te passen aan de Sharia, het wetboek van de islam.

Professor, hartelijk dank voor het bijzonder leerzame gesprek.

10:04 Gepost door Bert Deckers in Politiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-09

Jongerencultuur anno 2009: Deel 2

Globalisering:
de oorzaak van vele kwalen!

De verengelsing is echter een rechtstreeks gevolg van de toenemende globalisering van de wereld. En het is niet te verwonderen dat wij als jongeren ons daar door laten meeslepen. In januari verscheen er een rapport waaruit bleek dat België het meest geglobaliseerde land ter wereld zou zijn. Dit is voor ons Vlaams-nationalisten natuurlijk even slikken maar het zou ons niet mogen verbazen gezien de inspanningen die de tegenstanders van de identitaire waarden en normen hebben geleverd om de multiculturele maatschappij op te dringen. Multicultuur en globalisering zijn namelijk twee handen op één buik.

Wie gelooft dat het de bedoeling is van de multiculprofeten om verschillende culturen naast elkaar te laten leven is eraan voor de moeite. Het enige wat ze willen is het creëren van een soort uni-cultuur. Men neemt alle culturen samen, schudt ze eens goed door elkaar en als resultaat krijg je een mix van vanalles en nog wat. De multiculaanhangers die op partijen als Groen! of SP.a stemmen zouden het liefst van al willen dat die uni-cultuur het meest lijkt op de culturen die komen uit Afrika, Azië en Latijns-Amerika. De originele bedenkers van de multiculturele filosofie hebben echter een andere eindvisie voor de multiculturele maatschappij in gedachte.

Voor deze liberalen en kapitalisten moet er simpelweg een massamaatschappij tot stand gebracht worden waarin alles uitgaat van het principe van de consumptiemaatschappij. Het creëren van een maatschappij waar veel geld verdienen tot levensdoel wordt verheven.

Globalisering en jongeren

In onze eigen leefomgeving zijn steeds meer en meer zaken onderhevig aan de globalisering. De taal is er slechts één van. Maar kijk maar eens rondom je. Van kledij tot eten en muziek, het zijn allemaal zaken waar de doorsnee jongeren niet stil bij staan en waar wij als Vlaams Belang Jongeren juist wél stil bij zouden moeten staan!

We gaan als jongeren bijna allemaal weleens eten bij de McDonalds of de Quick, velen onder jullie drinken naast de liters Coca Cola eveneens nu en dan een koffie van Starbucks. We dragen quasi allemaal een jeansbroek, trouwens één van de eerste ambassadeurs van de globalisering samen met Coca Cola. Wat muziek betreft luisteren velen onder jullie naar de zoganaamde R&B, Hip-Hop, Reggea en ga zo maar door. Wie in het weekeinde uitgaat, die vindt haast geen enkele plaats meer waar je gespaard blijft van deze ‘geglobaliseerde’ muziek. Is het trouwens toeval dat deze drie vernoemde muziekstijlen gedomineerd worden door zwarten en Arabieren? Uiteraard niet, want de massa-immigratie is eveneens een rechstreeks gevolg van de globalisering. Resultaat: waar je ook gaat, het is uiteindelijk overal hetzelfde. En dit is het opzet van de globalisering. De wereld zo maken dat iedereen zich overal ‘thuis’ voelt. Maar dat is natuurlijk bedrog!

De maakbaarheid van de maatschappij is een - gevaarlijke - utopie. Het is net de eigenheid van je woonplaats die je het gevoel geeft dat je jezelf ergens ‘thuis’ voelt. En die woonplaats dat kan je eigen huis of appartement zijn maar dat is zeker ook de gemeente of de streek waarin je woont. Voor ons nationalisten is het dan ook van cruciaal belang dat we die eigenheid niet laten aantasten. Het principe van ‘eigen volk eerst’ heeft met niets meer of niets minder te maken dan met het in stand houden van die eigenheid.

De proef op de som

De vraag is natuurlijk of we nu moeten ophouden met jeansbroeken te dragen of naar de McDonalds te gaan. Facebook is trouwens een globalisering op maat van de multimedia samen met de iPhone en de Blackberry. Moeten we deze zaken dan ook laten schieten? Natuurlijk niet. Maar we moeten er ons wel van bewust zijn dat de globalisering niet de bovenhand mag krijgen in ons doen en laten. En we mogen zeker de globalisering niet in de hand werken. Zo ver als we kunnen moeten we ons tegen alle vormen van globalisering blijven verzetten. En dat begint bij het respect voor onze eigen taal maar gaat dus verder dan dat.

Wanneer we bijvoorbeeld te horen krijgen dat er een Starbucks zal geopend worden in Vlaanderen dan moeten we dat niet toejuichen maar moeten we daar kritisch tegenover staan. De ‘massa’ ziet het gevaar van Starbucks als ambassadeur van de globalisering niet in, maar wij als nationalisten wel! En als wij zouden zwijgen dan is de stilte compleet en kan de globalisering rustig zijn gang gaan. En wees nu eerlijk, ga je graag eens rustig met vrienden eten in een klassiek en pitoresk retaurantje of heb je liever de drukte van een fastfood keten? Groepen als Gorki, Clouseau, Laïs, en anderen, zijn die per definitie slecht of saai omdat ze in het Nederlands zingen? Is het daarom dat ze volle Sportpaleizen of andere zalen vullen? Ik denk het toch niet?! Wat deze groepen zelfs een ‘huiselijker’ gevoel geeft is net het feit dat we ons met hen verbonden voelen... door de taal waarin ze zingen.

Je staat er niet bij stil, maar het is wel een feit. En over smaken en kleuren valt niet te twisten, maar neem gerust voor jezelf eens de proef op de som.

Klik op de afbeeldingen voor een groter formaat.



09:53 Gepost door Bert Deckers in Politiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-09

Jongerencultuur anno 2009: Deel 1

Jongerencultuur anno 2009: Deel 1
vervolg op het voorgaande artikel

Hand in eigen boezem steken

Ik geef grif toe dat niemand van ons onschuldig is. Sommige woorden zijn al zo ingeburgerd dat het steeds moeilijker wordt ze te mijden. Maar tussen een gesprek en een openbare profilering ligt een wereld van verschil! En bijvoorbeeld een affiche (dit woord is zelf ontleend van een andere taal, zo zie je maar) van VBJ dient dan ook volledig van de eerste tot de laatste letter in het Nederlands te verschijnen, omdat VBJ strijdt voor het behoud van de Nederlandse taal. En dit besef zou een automatisme moeten zijn en zou niet aangeleerd moeten worden.

VBJ beweegt zich onder de jongeren, op plaatsen waar veel jongeren samenkomen. Het VBJ of een VBJ’er mag niet uitgaan van de instelling: “We hebben jongeren nodig voor VBJ. Jongeren gedragen zich volgens patroon A dus passen wij ons aan aan patroon A.” Het moet net omgekeerd zijn. VBJ’ers moeten op de jongeren afstappen met de boodschap: “Kijk, patroon A is niet het juiste patroon. Probeer eens patroon B.” Bepaal zelf de weg die de jongeren zouden moeten bewandelen en gedraag u dan ook consequent naar patroon B. Gebruik zelf steeds in de mate van het mogelijke perfect de Nederlandse taal daar waar iedereen uw gesprekken mee kan volgen. En hier doel ik onder andere op het gebruik van openbare media zoals het internet.

Vooral op Facebook valt het me op dat veel VBJ’ers zonder verpinken hun namen veranderen in Engelstalige slagzinnen. Als men dan naar de ‘vrienden’ gaat kijken van deze mensen stelt men vast dat er geen enkele buitenlandse contactpersoon tussenzit. Waarom dan die Engelstalige slagzin? Als wij als VBJ’ers, als Vlaams-nationalisten nog niet eens de fierheid hebben om onze eigen taal te promoten door ze niet te vermengen met andere talen, hoe kunnen wij dan onze boodschap nog langer geloofwaardig laten klinken? En wees niet getreurd, dit probleem duikt niet enkel op bij VBJ’ers. Ook menig Vlaams Belang-mandataris is in hetzelfde bedje ziek. Om maar een voorbeeld te geven, hoeveel van onze mandatarissen gebruiken niet het woord ‘kids’ als het over hun kinderen gaat? Ik kan mij daar enorm aan ergeren en daarin ben ik niet alleen.

In oktober 2008 organiseerde radiozender Klara een Taalweek. Tijdens deze week mochten de luisteraars dagelijks de, voor hun, meest ergerlijke woorden doorbellen. Het zal u misschien verbazen, maar de overgrote meerderheid van de bellers stoorde zich mateloos aan al deze zogenaamde ‘leenworden’. Woorden en termen als ‘kids’, ‘update’, ‘downloaden’, ‘housesitting’, ‘kiss and ride’, en ga zo maar door worden - tot groot genoegen van mezelf - door zeer velen verafschuwd. Ben ik nu een taalpurist? (taalpurisme: het streven naar een zuivere taal) Ik meen te zeggen van niet. Maar ik let zeker wel op de taal die ik in het openbaar gebruik. En anderstalige woorden horen daar zeker niet bij. En deze ingesteldheid zou elke VBJ’er moeten hebben.

Jongerencultuur:
wie bepaalt wat dit inhoudt?

Het argument dat de jongerencultuur nu eenmaal bol staat van anderstalige en ‘hippe’ uitdrukkingen en dat we ons daar toch wat moeten naar richten willen we leden werven, is een absurd argument. Zo kan men evengoed het partijstandpunt over drugs gaan afzwakken. Want in de ‘jongerencultuur’ zal ook het gebruik van drugs wel als zeer populair omschreven worden. Filip Dewinter schreef ooit in een blaadje van de VSAG (Vlaamse Scholieren Actiegroep, later overgegaan in het NJSV) het volgende: “In deze hernieuwde aanpak willen wij van de louter verdedigende houding af, zoals deze maar al te goed merkbaar was bij heel wat Vlaamse verenigingen en groeperingen. Voor­taan willen we aanvallen, zelf de richting bepalen waar we heen willen.” Deze instelling uit 1979 van Dewinter zou nog steeds de instelling moeten zijn waar wij van uit gaan! Niet de linkse en progressieve jongeren bepalen wat ‘jongerencultuur’ inhoudt, maar wel wij, rechtse Vlaams-nationalisten zullen de weg uittekenen die Vlaanderen - te beginnen bij de Vlaamse jeugd - moet bewandelen. Dát is de ingesteldheid die we moeten hebben!

Als je van het omgekeerde uitgaat dan kom je in het vaarwater terecht van iemand als een Hugo Claus die stelt dat hij absoluut tegen de puurheid is van de taal. Als het iets wezenlijks meebrengt, moet je anglicismen, germanismen en gallicismen meteen cultiveren volgens hem. “Ik geloof niet in het uitgedunde, dat men voorhoudt als het enige Nederlands, ik irriteer me aan de Nederlandse overheersing.”. Maar dan is je plaats zeker niet bij de Vlaams Belang Jongeren. Want wij zijn fier op die mooie en vooral rijke Nederlandse taal. En ja, zoals het in het citaat staat bij het begin van dit artikel, je moet proberen om zoveel mogelijk andere talen dan het Nederlands te kennen. Maar de uitvalsbasis moet je eigen moedertaal blijven en daar moeten we fier op zijn! Daar is niets mis mee. Anders gaat onze taal stilaan verloren en dan komen we aan bij het volgende prachtig citaat: “Sterven zonder nageslacht is al een dubbel sterven, maar een wereld achterlaten waarin je taal wordt uitgeroeid is het bitterste van alles.” Belcampo, Nederlands schrijver.

11:03 Gepost door Bert Deckers in Politiek | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-09

De Vlaams Belang Jongere als ambassadeur van de Nederlandse taal: Deel 2

Verengelsing als nieuwe dreiging

Waarom deze historische schets? Waarom uitwijden over de strijd tegen de verfransing? Wel, het antwoord is zeer simpel. Buiten de verfransing bestaat er evengoed zoiets als de ‘verengelsing’. Dit laatste is namelijk een kwaal die ons allen treft. Een kwaal die evengoed bij VBJ binnensluipt en daar moeten we ons vanzelfsprekend met alle middelen tegen verzetten!

Ieder zichzelf respecterende jonge Vlaams-nationalist is al wel eens mee gaan actie voeren met Voorpost of het Taal Aktie Komitee in de Rand rond Brussel. De stoere verhalen achteraf aan de toog worden steeds verteld in de overtreffende trap. Maar staan we er dan ook wel bij stil dat er dagelijks in bijna elk gesprek dat we voeren of opvangen een massa aan Engelstalige woorden verweven zit? Letten we zelf wel op het aantal Engelse woorden dat we gebruiken? Is dat wel zo normaal? Als VBJ’er moet er toch enig gevoel van schaamte naar boven komen bij deze vaststelling. Waarom? Omdat het Vlaams Belang een onderdeel is van de Vlaamse Beweging. Samen met de N-VA vormen wij zelfs de politieke spreekbuis van die Vlaamse Beweging. En als je dan uit het historisch overzicht dat ik eerder gaf afleidt dat de Vlaamse Beweging - mijn en uw ouders en grootouders dus - decennialang gevochten hebben voor het beschermen van de Nederlandse taal, dan zou er zeker een gevoel van schaamte moeten opwellen bij ieder van jullie.

De vernederlandsing van de Universiteit van Gent heb ik niet toevallig aangehaald tijdens het historisch overzicht. Vandaag de dag krijgen de Europese universiteiten namelijk een golf van verengelsing over zich heen. Deze Angelsaksische golf werd zelfs bekrachtigd tijdens de akkoorden die in Bologna anno 1999 werden getekend door de meeste Europese ministers van onderwijs. Door het Vlaams Parlement werden deze akkoorden in 2003 in een Vlaams decreet gegoten. Een nieuwe bedreiging voor het Nederlands als voertaal in de Vlaamse Universiteiten is tot stand gekomen. Het resultaat is dat minstens 20% van de lessen in het ‘Bachelorjaar’ in het Engels mogen gegeven worden. In het ‘Masterjaar’ kan dit oplopen tot maar liefst 100%! Niet verwonderlijk dat zowel het KVHV (Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond) als de NSV (Nationalistische Studentenvereniging) daar acties tegen gevoerd hebben. Uiteraard heeft onze eigen Vlaams Belangfractie in het Vlaams Parlement zich hier met alle middelen tegen verzet en wij zouden als VBJ’er zonder blikken of blozen het Engels laten binnensluipen in onze spreek- en schrijftaal?

09:34 Gepost door Bert Deckers in Politiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-04-09

De Vlaams Belang Jongere als ambassadeur van de Nederlandse taal: Deel 1

De Vlaams Belang Jongere als ambassadeur van de Nederlandse taal: Deel 1

Laat mij beginnen met twee citaten. “Wie geen vreemde talen kent, weet niets van zijn eigen taal.” en “Wie een taal spreekt die zijn moedertaal niet is, die wordt naar beneden gedrukt, onherroepelijk. Waarom hebben gekoloniseerde volkeren zoals negers, indianen, enz. de reputatie gekregen dat ze zo kinderlijk zijn? Omdat zij gedwongen waren tegen hun meesters talen te spreken die zij niet goed kenden.”. Deze twee citaten van respectievelijk Johann Wolfgang von Goethe en Willem Frederik Hermans (Nederlands schrijver) lijken het tegenovergestelde te zeggen, maar wie de citaten beter begrijpt ziet in waarom de bescherming van de eigen taal o zo belangrijk is.

Historische schets Vlaamse Taalstrijd

Reeds van voor de onafhankelijkheid van België werd de verfransing van onze regio’s als een bedreiging gezien. De opgelegde assimilatie in de door de Fransen bezette gebieden in de Nederlanden kende een succes bij de bovenlaag van de bevolking maar werd uiteraard niet op applaus onthaald bij de gewone bevolking. Daar werd vastgehouden aan de Vlaamse en zelfs Waalse dialecten. Koning Willem I probeerde deze situatie om te keren maar dit lukte maar gedeeltelijk. Jan-Frans Willems, en andere Vlaamse intellectuelen slaagden er echter wel in om onze moedertaal te bewaren. Uiteraard hoef ik hier het ontstaan van België niet te verklaren met de verdere verfransing van onze regio’s tot gevolg. Sindsdien heeft tot op heden de Vlaamse Beweging er voor gezorgd dat we terug meer en meer taalrechten verwierven.

De taalstrijd kende een eerste groot succes met de uitvaardiging van de Gelijkheidswet in 1898 waardoor het Nederlands werd erkend als officiële landstaal. Meteen daarop begon men vanuit het principe van het territorialiteitsbeginsel te ijveren voor de volledige vernederlandsing van de Vlaamse regio. De vernederlandsing van de Universiteit van Gent - opgericht door Willem I – zou er echter pas komen na de Eerste Wereldoorlog. Dat dit alles niet zonder slag of stoot gebeurde spreekt voor zich. Een radicale Wallingantische Beweging stak de kop op en dit voornamelijk in de Vlaamse (!) steden en in Brussel.

De Eerste en Tweede Wereldoorlog brachten telkens een lichtpunt van hoop met zich mee voor de Vlaamse Beweging doordat er een Flamenpolitiek werd gevoerd. Duitsland vernederlandste de Gentse universiteit en de Vlamingen kregen meer rechten. Door deze zogeheten collaboratie(s) kreeg de Vlaamse Beweging het telkens hard te verduren na beide oorlogen. De onmenselijke vervolging van Flamiganten tijdens de repressie tijdens 1940 - ’41 laten tot op heden hun sporen na.

Tijdens de jaren ’60 begon de Rand rond Brussel steeds meer en meer te verfransen en ook de strijd in de Voerstreek stak de kop op. Deze laatste strijd werd ‘gewonnen’ door de Vlamingen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2000 waar voor het eerst in lange tijd een Vlaamse burgemeester werd gekozen. Alvorens deze ‘strijd’ beslecht werd kwam men tot het vastleggen van de Taalgrens die officieel van kracht ging op 1 september 1963. Flor Grammens was een voorvechter in de strijd voor het vastleggen van de Taalgrens. Grammens werd bekend toen hij vanaf januari 1937 eigenhandig Franstalige overheidsmededelingen, zoals straatnaamborden, overschilderde. Zijn eerste actie betrof Edingen. Volgens de taalwet moesten alle overheidsberichten tweetalig zijn, maar in Edingen waren ze allemaal eentalig Frans.

Hij ageerde bij voorkeur in Vlaamse gemeenten aan de destijds niet officieel vastgestelde taalgrens (de huidige faciliteitengemeenten), die volgens de taalwetten tweetalige gemeenten waren. Eveneens slaagde hij er in uit het gemeentehuis van de Vlaamse gemeente Walshoutem - toen behorende tot de provincie Luik - eentalig Franstalige gemeenteraadsverslagen (wat tegen de taalwet was) als ‘bewijsstukken’ mee te smokkelen naar het ministerie van Binnenlandse Zaken. Daarna verplaatste de actie zich naar de Voerstreek, waar alle Franstalige wegwijzers en andere borden werden overschilderd. Na drie weken actie en verschillende interpellaties in het Parlement, beloofde de Minister van Binnenlandse Zaken De Schryver een onderzoek in te stellen naar de toepassing van de taalwet op de taalgrens. Grammens zou er zijn acties tijdelijk opschorten.

Bij de wettelijke vastlegging van de taalgrens werd meteen ook beslist dat de officiële tienjaarlijkse talentelling afgeschaft werd. Aan de hand van deze talentelling maakte men uit of een gemeente gelegen aan de grens van Wallonië met Vlaanderen tot ofwel Wallonië of Vlaanderen toebehoorde. Voeren was hier dus een belangrijk twistpunt aangezien de gemeente officieel tot de provincie Luik behoorde, maar waar de inwoners voornamelijk een Limburgs (dus Nederlandstalig) dialect praatten. Vele Walen hebben zich door de ligging van Voeren in deze gemeente gevestigd en daardoor was het aantal Vlamingen in Voeren teruggevallen tot minder dan 40% van de inwoners. Voeren werd bij Vlaanderen gevoegd en anderzijds is Vlaanderen onder andere Edingen en Komen kwijtgespeeld aan Wallonië.

De strijd in de Rand rond Brussel woedt nog in alle hevigheid. De terechte niet-benoeming van een drietal Franstalige burgemeesters in de Rand door Marino Keulen, omdat ze de taalwetgeving weigeren te respecteren, is het meeste frappante voorbeeld van de taalstrijd tijdens de laatste jaren.

16:58 Gepost door Bert Deckers in Politiek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-09

GLOBALISERING: NEEN DANK U!

In de volgende Vrij Vlaanderen wijd ik een lang artikel aan de verbastering van onze Nederlandse taal en de invloed van de globalisering, multicultuur en de consumptiemaatschappij op de jongeren van vandaag. Hieronder al een voorsmaakje van wat die consumptiemaatschappij met zich meebrengt.


McDonalds... enige vorm van zelfrespect is ver weg!

15:29 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-04-09

VINCENT GOUNOD

De heisa rond de Mitterrand-biografie van Koen Dillen zal de komende dagen wel stilaan overvliegen, maar kende vorige week een absoluut hoogtepunt. Net zoals na het verschijnen van het boek van Verstrepen, Zwart op Wit - waarin hij Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel door het slijk haalde - enkele zeer rake en verontwaardigde reacties kwamen uit onverwachte hoek tegen het platvloers geroddel, verscheen er nu een opvallende reactie in de krant De Standaard over de bijna-boekverbranding van de Mitterrand-biografie. Ditmaal waren het een reeks bekende Vlamingen en intellectuelen uit zowel de linkse als rechtse hoek.

Aangevoerd door Johan Sanctorum werd kritiek geuit tegen het niet verkopen van het boek van Koen Dillen in bepaalde grote boekenwinkels. De biografie kreeg nochtans lovende commentaar alvorens bekend werd dat Vincent Gounod een pseudoniem was voor Koen Dillen. Het volledige artikel dat verscheen in De Standaard kan je hier lezen (ongecensureerd, want de krant haalde enkele zinnen uit het artikel - censuur op een artikel tegen censuur, dit kan alleen in belgië!).

Vandaag verscheen over de heisa onder andere een opinie van Leo Neels, docent mediarecht aan de UA en KU Leuven. Lees even mee: "Er bestaat een onderscheid tussen het boek en zijn auteur. Blijkbaar is het boek een uitstekende politieke biografie. Zo'n boek moet goed verkrijgbaar zijn; (...) Anderzijds is er de auteur. Blijkbaar is hij een bekwaam auteur van een politieke biografie; en blijkbaar slaagt hij er in die kwaliteit te combineren met zijn mandaat bij het Vlaams Belang. 'Et alors?' zou Mitterrand gezegd hebben. Ook zo'n auteur heeft het recht dat zijn intellectuele prestatie correct wordt beoordeeld, wat NRC en Klara deden, en ook de ondertekenaars van het opiniestuk van 9 april."

"Immers, we discrimineren in onze rechtsstaat geen personen wegens persoonskenmerken, noch wegens politieke of andere opinies die zij verdedigen. Tot nader order is het VB een legitieme partij, en zijn haar gekozenen democratisch verkozen; (...) Een intentieproces dat die grenzen niet respecteert is op zichzelf niet verdedigbaar in onze rechtsstaat."

Piet De Moor, journalist, is iets minder tevreden over de aandacht die Koen Dillen met zijn boek krijgt. Hij schreef op zaterdag ll. het volgende: "Ik ben er het hart van in dat al de inspanningen die gedurende tientallen jaren door zo veel Vlamingen geleverd werden om extreemrechts te bedwingen en van de macht af te houden, nu door die petitionarissen zo onnadenkend en smakeloos in een ranzige open brief, die helemaal in het idioom van Vlaams Belang is opgesteld, te grabbel worden gegooid. Gelukkig zijn de verkwanselaars van al dat kostbare goed wat laat met hun pleidooi om het cordon te laten springen. Ook dat zegt iets over hun niveau." en "Het gebruik van een schrijverspseudoniem heeft in het geval van Koen Dillen iets verdachts. Omdat Dillen als politicus een openbare figuur is, bevalt zijn maskerade me niet. Ik zou het ook niet fijn vinden als Leo Tindemans zijn memoires zou publiceren onder het pseudoniem Kamikaze, om maar eens het pseudoniem te noemen van een anonieme blogger die waarschijnlijk niet eens beseft dat alleen een superlafaard is staat is om onder zo'n schuilnaam mensen uit te schelden."

Nu, Piet De Moor vergelijkt natuurlijk appelen met citroenen. Ten eerste, wat heeft een biografie over Mitterand te maken met het programma van het Vlaams Belang/Blok? Extreemrechts 'bedwingen' is één zaak, maar proberen te voorkomen dat een auteur uit een zogeheten extreemrechtse partij een boek kan uitgeven is nog iets anders! Dat heet wel degelijk 'censuur'. Het ene is een politiek verhaal het andere is een verhaal van persoonlijke broodroof! En waarom heeft het gebruik van een schuilnaam iets verdachts? Heeft De Moor er dan niet bij stil gestaan dat dat gebruik er komt doordat heren en dames zoals hijzelf ervoor zorgen dat sommige mensen naar een schuilnaam moeten zoeken om al op voorhand niet verloren te zijn met datgene wat ze doen of willen uitbrengen? Dillen is inderdaad een openbaar figuur als Europees parlementslid, maar als auteur hoeft hij dat helemaal niet te zijn! Een politieker of politica die een boek uitgeeft over koken of over tuinieren heeft er voordeel bij dat hij of zij tot een niet-gedemoniseerde partij behoort, maar een politieker die uit een verketterde partij zoals het Vlaams Belang komt heeft dat voordeel niet. Die gaat op zoek naar andere wegen om zijn intellectueel werk aan te bieden.

Nog één schoon voorbeeld van een totaal verkeerde vergelijking: "Ik weet niet of Vlaams Belang een eigen boekhandel heeft, maar als dat zo zou zijn, zou het me verbazen als de Stalin-biografie van Ludo Martens daar te koop zou zijn." aldus Piet De Moor. Welnu, beste Piet, het is u misschien nog niet opgevallen, maar het Vlaams Belang is een politieke partij met een bepaalde ideologische boodschap en verkoopt bijgevolg enkel boeken die in de lijn liggen van hun boodschap. Stalin was niet bepaald een rechts-nationalist en zijn boeken, of boeken over hem, komen dus niet voor in het aanbod van de Vlaams Belang-verkooppunten. Boekhandels dragen geen bepaalde politieke boodschap uit en er wordt dus geacht van de boekhandels dat ze de hele waaier van het politieke spectrum aanbieden. En boek.be (onder andere organisator van de jaarlijkse boekenbeurs in Antwerpen) doet dat om te beginnen al zeker niet, wat het democratisch gehalte van deze organisatie natuurlijk sterk in twijfel trekt. Wat staat er trouwens in het boek over de socialist Mitterand dat onze partij, het Vlaams Belang, kan vooruit helpen? Iemand die het me kan zeggen? Piet De Moor waarschijnlijk, maar die zal het wel niet doen, al zou dat wel veel verklaren...

Lees het artikel van Johan Sanctorum en co: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=AD2...
Lees het artikel van Piet De Moor: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=252...

 

15:00 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |