11-03-10

BORGERHOUT: DE MAAT IS VOL! TIJD VOOR ACTIE!

Vandaag verscheen er in de Gazet Van Antwerpen (GVA) een pagina groot artikel op de derde bladzijde met als titel 'Het loopt fout in Borgerhout'. Naar aanleiding van een aantal ambulanciers schetst men de penibele situatie waarin Borgerhout zich bevindt. "De dagen dat op de spoed van het Stuyvenbergziekenhuis géén slachtoffer van een messengevecht wordt binnengebracht, zijn zeldzaam." schrijft GVA.

Bij het lezen van de titel dacht ik eerst aan een aankondiging voor een meeting die het Vlaams Blok zou kunnen gehouden hebben zo'n 30 jaar geleden. Want het is ongelooflijk dat GVA nu ineens uitpakt met zo'n artikel. De problemen in Borgerhout stapelen zich al meer dan 30 jaar op. Men zou kunnen zeggen dat er nu een toppunt bereikt is, maar dat toppunt is allang bereikt! Dat toppunt is zelfs al meerdere malen bereikt. Wat de ambulanciers dus nu komen vertellen vertelde het Vlaams Blok reeds 30 jaar geleden. En de ambulanciers hebben natuurlijk gelijk wanneer ze hun bezorgdheid met de krant en de wereld willen delen, maar waarom schreef GVA dan geen pagina lange artikels wanneer onze partij de problemen aankaartten, mét bewijzen.

Zelfs in dit artikel wordt met geen letter verwezen naar de waarschuwingen van het Vlaams Blok. Neen, GVA laat een Marokkaans meisje getuigen die het minstens even degoutant vindt als wij wat er in Borgerhout gebeurt. Dat komt politiek correct beter over natuurlijk. Het meisje getuigt: "Er komen op dit moment heel veel Nederlandse Marokkanen naar hier, Nederland wordt te duur. Maar vooral: in België is het lekker makkelijk om hun Marokkaanse bruid of bruidegom over te laten komen. Ze geloven nog altijd in het land van melk en honing. Ze denken dat ze hier gewoon lui kunnen zijn en zoeken geen werk. Dus nemen ze vier, vijf, zes kinderen, voor het kindergeld. Vaders kijken er niet naar om, moeders zitten gestresseerd en depressief thuis omdat ze hun kinderen niet aankunnen. Ze sturen ze de straat op, waar ze opkijken naar en beïnvloed worden door oudere jongens. Ze leren dat foute dingen stoer zijn, en dat studeren voor 'seuten' is. Met huiswerk kunnen ze niet helpen, want Nederlands kennen ze niet." Uiteraard eindigt GVA de getuigenis met een positieve en anti-racistische noot: Toch wil Kaoutar niet té verwijtend zijn. "Het is nog altijd een selecte groep die het wel voor velen verpest. En die grote invloed heeft."

Zo zie je maar, het probleem wordt volgens de politiek correcte media nog steeds niet ten volle toegeschreven aan de massa's criminele en totaal ontspoorde, allochtone jongeren die in de Borgerhoutse straten de plak zwaaien. Moest het zo een 'selecte groep' zijn, dan had het probleem lang niet zo groot geweest. Dan had zelfs het Antwerps stadsbestuur al lang haar verantwoordelijkheden genomen en de boel in het meest verloederde district van Antwerpen opgekuist. Net om te voorkomen dat het Vlaams Belang hier garen uit zou kunnen spinnen. Nu de situatie wordt aangekaart door enkele ambulanciers die dagdagelijks met de realiteit geconfronteerd worden, komt het probleem even onder de aandacht. Ik voorspel echter dat het 'probleem' even snel uit de media zal verdwijnen dan dat het er in gekomen is. Het is dus tijd voor actie!

Borgerhout is al decenia lang een tijdbom. Nog voor het Vlaams Blok werd opgericht in 1978 sprak de Volksunie al over de verslechterde situatie in dit district. Nooit heeft men naar de smeekbedes van deze volkspartijen willen luisteren. Integendeel, het waren racisten die geen oplossingen aanbrachten, maar enkel haat zaaiden... Ondertussen werd 'vergeten' dat meer en meer blanke Borgerhoutenaren aan den lijve mochten ondervinden wat de 'multiculturele verrijking' met zich meebracht. Meer en meer van deze mensen hebben dan ook in de loop der jaren het hazenpad gekozen en trokken weg uit Borgerhout naar een 'veiligere' omgeving.

In het geval van Borgerhout weet ik trouwens waarover ik spreek. Mijn vader is een rasechte Borgerhoutenaar en is opgegroeid in de Bothastraat. Zijn moeder is nog maar enkele weken geleden overvallen voor haar deur... in Borgerhout en door vreemdelingen. Ook mijn tante en nonkel wonen nog steeds in 'putteke' Borgerhout en zien met lede ogen aan hoe grote delen van hun district verder en verder afglijden naar totaal verloederde en wetteloze buurten. Dikwijls hoort men het omgekeerde verhaal, van mensen die zichzelf in het 'progressieve' kamp plaatsen en de multicultuur als heilsleer aanbidden. Deze mensen getuigen van een verdraagzame buurt om in te vertoeven waar je zonder problemen 's avonds over de straat kan wandelen... Deze mensen willen ten eerste de problemen niet zien en/of wonen in die wijken waar er inderdaad minder problemen zijn. Echter, "Verschillende mensen namen hun 'Zonder Haat Straat'-bordjes al weg." kan men nu lezen in GVA. Dus ook bij sommige van deze mensen begint het blijkbaar te dagen.

Hoe het zal aflopen nu weet niemand natuurlijk. Waarschijnlijk zal er weer een 'dialoog' op gang worden getrokken tussen de buurt en de allochtone jongeren om tot oplossingen te komen. Alleen vraag ik me af hoeveel miljoenen euro's men al niet heeft geïnvesteerd in deze 'dialogen' en 'buurt- en wijkcomité's'? En welke resultaten kan men voorleggen uit al dezen 'dialogen' en investeringen in deze wijken en buurten? Het lijkt me steeds meer en meer dweilen met de kraan open. En Borgerhout is slecht één district van Antwerpen waar het serieus fout loopt. Andere districten zoals Hoboken en Deurne volgen helaas op de voet...

Graag verwijs ik terug naar mijn artikel over remigratie. (dat ik trouwens niet geschreven heb naar aanleiding van de remigratie-eis van de N-SA, het 70-puntenplan is eerder mijn inspiratiebron geweest hoe graag Eddy Hermy van de N-SA ook wil geloven dat zij voor de ideologische herbronning zorgen van de Vlaamse Beweging) Lees via deze verwijzing mijn artikel.

11:04 Gepost door Bert Deckers in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.