07-05-10

Torfs en Bracke: België zendt haar redders uit!

Verkiezingen. Het levert altijd mooie taferelen op. De eerste periode, die van de lijstvorming en de laatste periode, die van de resultaten zijn de boeiendste. De campagne zelf vliegt meestal snel voorbij en is misschien wel niet zo van groot belang.

Maar even over die lijstvorming. Het voelt aan alsof de kiezer in Vlaanderen gaat stemmen voor 'verandering'. 'De kiezer' is het beu. Stemmen gaan op om niet te gaan kiezen op 13 juni. De Meurissen van deze wereld nemen hierin het voortouw. Als alle Meurissen thuisblijven, krijgen we zeker een 'rechtse en 'centrum-rechtse' uitslag dus dat kunnen we enkel maar toejuichen, maar dromen is voor utopisten. Ik durf sowieso geen prognose neerschrijven voor deze verkiezingen want het is inderdaad een verkiezing die alle kanten uitkan. Te verwachten is dat de N-VA het goed gaat doen en dat zelfs de CD&V een sterke score gaat neerzetten. Het zou eigenlijk niet mogen gezien het gesukkel van Leterme de voorbije 3 jaar (waarin de regering maar liefst 5 keer ontbonden is).

Maar zowel de N-VA als de CD&V hebben elk een kanjer van formaat op hun lijst gezet. En dit is niet zo toevallig als het wel mag lijken. Met Sigfried Bracke als dé politieke nieuwsbrenger van Vlaanderen en Rik Torfs als professor Kerkelijk Recht en eveneens geslaagd mediafiguur, weten we nu al dat die twee partijen een stevig verkiezingscijfer gaan behalen. Maar waarom deze twee figuren bij deze niet te verwachten partijen?

Bracke is een logebroeder (het Groot Oosten dan nog, een loge die meer Franstalige en Belgofiele leden heeft dan Nederlandstalige en Vlaamse) en kiest voor de N-VA. Bracke heeft door zijn jarenlange ervaring in de politieke wereld zeer veel mensen leren kennen met een sterke invloed binnen de hoogste regionen van de Belgische politiek en zelfs ver daarboven. De loges in België mogen dan wel onderschat worden en ze zeggen van zichzelf niet bezig te zijn met politiek en het zelfs op activiteiten te verbieden, hun invloeden zijn zeer dikwijls bepalend voor wat er in de politiek gebeurt. Het vreemdelingenstemrecht was al lang in kannen en kruiken nog voor het op de politieke agenda kwam en ook de veroordeling van de drie vzw's van het Vlaams Belang is gestuurd vanuit deze goed georganiseerde bendes.

Torfs heeft als professor ook heel wat 'kennissen' en uit zijn mediaoptredens blijkt duidelijk dat hij zich steeds opwerpt als redder des Vaderlands. Men mag dus aannemen dat ook zijn invloed binnen de hoogste regionen in dit land aanzienlijk is. (en nogmaals, dit gaat ver boven de politiek heen) Bovendien heeft Torfs ook veel 'vrienden' binnen de kerkelijke overheid, een machtsbastion dat toch nog heel wat invloed kan uitoefenen op het politieke gebeuren in het land.

Dus waarom 'kiezen' deze figuren voor zowel de N-VA als de CD&V? Niet uit overtuiging, niet omdat Bracke nu ineens Vlaams Nationalist zou zijn, niet omdat Bracke het Belgische gegeven beu is en dan maar pleit voor confederalisme zoals Dewever en Dedecker dat doen, niet omdat Torfs vindt dat de CD&V het grote gelijk aan haar zijde heeft of omdat hij een politiek übertalent is. Neen, het antwoord is vele simpeler. De mensen achter Bracke en Torfs zijn het beu. De mensen die invloed uitoefenen in dit land zijn de situatie beu. En welke situatie zijn ze dan juist beu? Juist het feit dat een partij als de N-VA dit land in de afgrond zou kunnen storten en het feit dat CD&V die situatie niet in de hand heeft kunnen houden. Leterme heeft gefaald, Van Rompuy was al niet veel beter en de CD&V in het algemeen heeft nog steeds een té Vlaamse bijklank (onterecht trouwens). De N-VA lijkt tot in de hemel te reiken en begint dus een reëel gevaar te vormen voor het instituut België. Tijd dus om even de snaren gelijk te stemmen en deze partijen te 'ontmijnen'.

Bij het Vlaams Blok en later het Vlaams Belang was de oplossing simpel door er een cordon sanitair rond te plaatsen. Het Vlaams Blok zaliger had namelijk een duidelijk en radicaal vreemdelingenprogramma. De wet werd aangepast en de partij werd door allerhande (nieuwe) 'racisme'wetten verplicht een andere naam te kiezen en zelfs een andere koers te varen. Ze werd wat liberaler om zo toch de indruk te wekken een beetje tegemoet te komen aan de grillen van de machtshebbers. Uiteraard een wanhoopspoging aangezien het cordon er niet was om reden van het immigratiestandpunt maar wel omwille van haar Nationalistisch programma en het feit dat de partij eveneens tot in de hemel leek te reiken. Het resultaat van het cordon (dat ooit de levensader van het Vlaams Blok leek te zijn) is gekend en de partij is nu op een zekere retour. Dat de partij dreigt te verdwijnen of onder de 10% zou vallen, daar geloof ik niet in. Meer zelfs, op 13 juni schat ik de kansen van het Vlaams Belang boven de 15%.

Voor de N-VA en de zogezegd Vlaamsvoelende CD&V moest echter een andere methode gevonden worden om ze af te remmen. Uiteraard zal dat niet meteen resulteren in zwakke uitslagen, integendeel, maar als de scores van beide partijen hoog uitvallen en het blijkt dat dit mede te danken is aan de bekendheid van Bracke en Torfs, dan is het ook logisch dat Bracke en Torfs maximaal hun invloed gaan uitoefenen op deze partijen. Bracke zal de N-VA in de richting van een machtsdeelname duwen, wat zonder bereikte 'Vlaamse' resultaten zal leiden tot een terugval bij de volgende verkiezingen en Torfs zal er wel voor zorgen dat de hele CD&V-top naar 'zijn' pijpen gaat dansen en terug het Belgicistische pad zal bewandelen en dus geen toegevingen zal doen aan de eisen van de N-VA.

De komst van deze twee heilsprofeten lijkt allemaal te mooi om waar te zijn voor de N-VA en de CD&V, maar héél toevallig is het allemaal niet. Het tijdstip is perfect gekozen. De Belgische politiek heeft opnieuw stabiliteit nodig en de N-VA en eventueel de CD&V kunnen dat flink tegenwerken. Daarom was het tijd voor enkele 'nieuwe' gezichten. En neen, ik heb het niet over grote complotten die de Belgische machtsstructuren moeten redden, maar laat het duidelijk zijn dat een stem voor de N-VA of voor de CD&V niet zal leiden tot een (snelle) oplossing voor de communautaire problemen. Een Vlaamse stem is het minste wat ik van iedereen kan vragen, maar een stem voor het Vlaams Belang is broodnodig omdat het Vlaams Belang nog steeds de enige en betrouwbare stok achter de deur is. Geen machtsdeelname voor het Vlaams Belang, maar wel keiharde oppositie! Dàt is wat Vlaanderen nodig heeft.

P.s.: Is het u trouwens opgevallen dat Groen! Eva Brems, hoofddocent Mensenrechten aan de Universiteit van Gent en een tijdlang voorzitster van Amnesty International op haar lijst zet als kopvrouw? Wat denk je dat er gaat gebeuren indien Groen! mee in de regering stapt met het vreemdelingebeleid? Ik houd mijn hart alvast vast!

10:09 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.