14-06-10

Seperatisme/con-federalisme? Het Vlaams-nationalisme is de grote winnaar!

Alea iacta est. De teerling is geworpen. N-VA wordt de grootste partij van Vlaanderen, de PS in Wallonië.

Onvoorzien kanibalisme

De partij waar ik voor werk en waar ik mandataris van ben verliest enkele procenten. De media spreken van een 'tendens' die zich verderzet. De redenen zijn legio en sommigen zelfs niet de moeite waard om te vermelden. Wel stel ik vast, als we het over de uitslag hebben in procenten en partijen, dat het Vlaams Belang slechts één van de vele verliezers is. De N-VA heeft gedaan wat de SP.a in 2006 deed in Antwerpen, namenlijk de andere partijen kanibaliseren. Uiteraard is dit enkel een shamele troost. Dat besef heb ik wel. Maar goed, elk verlies zet aan tot bezinning. Het Vlaams Belang moet vanaf vandaag weer keihard gaan werken aan haar geloofwaardigheid en aan haar electoraat. En onder druk presteren we dikwijls beter dan anders.

Maar dit zijn slechts de nuchtere en ijskoude cijfers. Het gedeelte waar ik het wel aangenaam warm van krijg, dat is de overwinning van de Vlaams nationalisten bij deze verkiezingen. We gaan daar niet flauw over doen. Zowel de N-VA als het Vlaams Belang zijn beiden Vlaams nationalistische partijen. De methode om tot een onafhankelijk Vlaanderen te komen is totaal verschillend. Vlaams Belang kiest voor het seperatisme. De N-VA voor het con-federalisme.

Seperatisme

Voor het Vlaams Belang is het duidelijk. Voor de Vlaams Belangkiezer (en in feite voor alle kiezers) is het ook duidelijk. Vlaams Belang kiest voor een directe opdeling van dit land. Vlaanderen onafhankelijk en Brussel behorend tot die Vlaamse republiek, zij het met een speciaal statuut. Het Vlaams Belang zou het liefst van al willen dat het Vlaams Parlement eenzijdig de onafhankelijkheid uitroept. Dit is ook mijns inziens de snelste en minst pijnlijke en minst dure oplossing.

Con-federalisme

De N-VA gaat voor de 'dialoog' zoals dat heet. Ze hopen dat ze de Franstalige buren ten Zuiden van dit land kunnen overhalen om een soort tweelandenstaat te creëren waarin de rol van België tot een minimum beperkt wordt. Uiteindelijk willen ze tot een verdamping van het Belgisch niveau komen waarbij Vlaanderen en Wallonië als onderdeel van de EU twee 'onafhanklijke' staten worden. Brussel zou voor de N-VA ook blijven behoren tot de Vlaamse natie. De N-VA kiest hierbij dus voor een oplossing op lange termijn, maar evenzeer voor een oplossing die Vlaanderen nog veel geld gaat kosten gezien het uitsel van de executie van België.

De veldslag en de oorlog

Hierbij dus enkele bedenkingen, maar een bevredigende conclusie. Het is logisch dat N-VA en Vlaams Belang elkaar verwijten toewerpen over de manier waarop ze hun hoofddoel willen bereiken. Het is op deze manier dat ze beiden het verschil willen en moeten aantonen naar haar kiezers toe. Omdat de 'rechste' thema's zoals criminaliteit en immigratie in deze campagne niet aan bod zijn gekomen en de verkiezingen lauter communautair waren heeft de N-VA deze slag gewonnen. De Vlaming stemt 'rechts', maar stemt evenzeer voor een 'redelijk overkomende' partij. De media hebben de redelijkheid van de N-VA graag en veel in de verf gezet. Men wist dat men daarmee het Vlaams Belang, dat evenzeer een redelijke, doch radicale partij is, mee ging treffen. Evenzeer de zogezegde 'rechtse' partij LDD, die nog vager over de 'hoe' van hun onafhankelijheidstandpunt zijn dan de N-VA, is hiervan het slachtoffer geworden. Het feit dat Bracke rond de 100.000 stemmen haalt is trouwens veelzeggend over het kiezerspubliek van de N-VA. Het bewijst dat zeer velen niet stemden uit Vlaams-nationale overtuiging, maar wel omdat ze zich hebben laten leiden door de media. Dit is zeer begrijpelijk in een maatschappij waar alles in de loop der jaren naar een soort Dag Allemaal-cultuur herleid werd.

Conclusie

De eindconclusie is echter wel dat het Vlaams nationalisme heeft gewonnen in Vlaanderen. De N-VA samen met het Vlaams Belang zetten een score neer van 40,6% van de Vlaamse stemmen. Al hebben niet alle kiezers uit Vlaams-nationale overtuiging gestemd voor deze twee partijen, de boodschap voor het establishment is duidelijk! Stop met de gijzeling van Vlaanderen door de Waalse minderheid! Zoals goede vriend en Rechts Actueel-collega Yves Pernet het zei: het is een overwinning voor Vlaanderen.

Wat nog een voordeel is bij de twee verschillende manieren waarmee de twee Vlaams-nationalistische partijen hun doel willen bereiken is dat ze elkaar niet in de weg kunnen lopen. Mensen die de snelle weg naar onafhankelijkheid kiezen, stemmen voor het Vlaams Belang, zij die nog wat tijd en geld over hebben en geloven in een tussenstap 'om de geesten te rijpen, ook aan de andere kant van de taalgrens', die kiezen voor de N-VA. Het is enkel maar te hopen dat aan de eindmeet (of die er nu snel komt of niet) de N-VA en het Vlaams Belang elkaar kunnen vinden.

De discussie over con-federalisme versus seperatisme is een zeer zinnige en interessante discussie, maar mag het einddoel niet in de weg staan. Wie er nu de échte is of niet, het Vlaams nationalisme heeft gisteren gewonnen!

11:50 Gepost door Bert Deckers in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Vlamingen buiten Buiten van Bruxelles onze stad en buiten van de gemeenten rond Bruxelles. BHV on u hol !

Gepost door: Charlier | 14-06-10

De commentaren zijn gesloten.